Beter, alweer
Gelukkig gaat het al snel een stuk beter met Josse. Als opa en oma op dinsdag aankomen is het ergste al achter de rug. De oudste kleinzoon wordt desondanks veel gedragen, want je weet maar nooit. Door opa

en door oma.

De eerste dagen van ons tweede kind
Gelukkig gaat het al snel een stuk beter met Josse. Als opa en oma op dinsdag aankomen is het ergste al achter de rug. De oudste kleinzoon wordt desondanks veel gedragen, want je weet maar nooit. Door opa

en door oma.

Josse heeft op de creche een virus opgelopen en is de hele maandag een beetje huilerig. Slapen is een probleem. Thuis lukt het niet, maar in de fietskar slaapt hij prima. Het is hem blijkbaar goed bevallen en vandaag zit hij alweer vrolijk in de kar.

In de ochtend is hij nog wat hangerig (en bleek),

maar naar ieders tevredenheid slaapt hij ruim een uur in de kar.

Papa, mama en Jasmijn stoppen onderweg voor koffie en fristi.
We zijn op Vlieland en het komt niet mooi uit, Josse is precies op de dag van vertrek ziek geworden. Het is een virus, opgepikt van de crèche, dat blaasjes veroorzaakt en “een ziek gevoel”. Daar lijkt het inderdaad op want tegen bedtijd is het huilen voor tien. Gelukkig is het overdag wel uit te houden en dus houden we de moed erin.

We nemen de kids mee naar het strand, ook in de hoop dat zeewater iets doet voor de plekjes van Josse (tja, je probeert eens wat). Het is niet duidelijk of dit werkt maar het zeewater is heeft zeker Josse’s interesse.

Primeur! Mama is vandaag in een dolle bui met de kinderen naar het speelpark gegaan. Voor Josse betekent dat meestal kijken, vanuit de buggy, hoe zijn zusje aan het spelen is. Maar onderhand is hij groot genoeg om ook zelf wat te ontdekken en dus mocht de kleine man vandaag voor het eerst de ballenbak in. Hallojosse.com heeft de exclusieve foto:

Marianne spreekt van “een groot succes” en had moeite om haar zoon weer op het droge te krijgen.
Eigenlijk houdt Josse helemaal niet van speelgoed. Feilloos weet hij op een tafel altijd het meest gevaarlijke, scherpe, zware, niet-om-mee-te-spelen voorwerp te vinden. Alleen als het echt moet wil hij met de blokken of de plastic kopjes aan de slag.
Maar er is een uitzondering: andermans speelgoed. Gisteren, op bezoek bij Rosa (1 jr) in Weesp werkte Josse vakkundig de hele collectie af, met als hoogtepunt de roze kar met toeter. Je zou haast denken dat hij daar thuis ook wel mee zou spelen…

Het was natuurlijk erg aardig dat oma Elise ook nog op zaterdag op Josse wilde passen. Maar helemaal goed was het mooie nieuwe t-shirt dat ze voor hem had meegebracht!

Vandaag rijden we naar de mooiste stad van het land om op bezoek te gaan bij onze neven aldaar. Josse laat zien hoe goed hij al kan staan en mag spelen met de ketting van tante Dorothé.

Erg gezellig, maar het is een lange dag voor Josse, die in de auto en in Groningen natuurlijk maar eventjes slaapt. Op de terugweg is de batterij leeg.

Rechtop staan door zich vast te houden aan objecten. Dat is ongeveer het stadium waarin Josse zich nu bevindt (en wel het grootste gedeelte van de dag). Maar dat duurt niet lang want het stadium lopen met hulpmiddel dient zich alweer aan. Kijk goed:

Nou is zo’n Ikea-krukje natuurlijk geen echte rollator en dus gaat het maar een halve meter goed.

Maar goed, de trend is duidelijk. We houden u op de hoogte.
Mama haalt Josse en Jasmijn op van de creche en loopt langs de buren omdat Donna komt logeren. Trots vertelt mama dat Josse al mama kan zeggen en zegt tegen Josse ‘ Zeg eens mama’. Josse kijkt op en zegt ‘papa’. Ook leuk!
Het was alweer zover dat Josse aan beide zijden uit de Maxi Cosi stak. Tijd dus om de oude blauwe autostoel van Jasmijn van de zolder te halen. Om te testen rijden we naar de ijscozaak in Blaricum.

Lachen natuurlijk. Het uitzicht is op deze manier een stuk beter!