Hallo Josse!

Vandaag is Josse zijn laatste dag op babygroep 1 van de crèche. Het nieuws hangt al op de deur.

Na de babygroep komt de dreumesgroep – officieel voor kinderen vanaf 1 jaar oud maar op deze crèche met twee babygroepen en één dreumesgroep zijn we er met Josse’s 20 maanden al snel bij. Bij thuiskomst blijkt Josse zijn babydiploma gehaald te hebben.

Nu door voor het dreumesdiploma!

Het moet zo’n 400 keer per dag zijn dat Josse “auto!” zegt. Als er een auto langsrijdt, bijvoorbeeld. Of niet.

Als we tijdens het feestje van zijn zusje even naar Hilversum zijn zitten papa en Josse al in de “auto!” terwijl mama nog even de boodschappen afrekent. Gelukkig komen er genoeg andere “auto!”’s langs om junior te vermaken.

Deze vrijdag passen opa en oma weer op. Dat zijn mooie dagen voor Josse, die beginnen met het roepen van Apa! en Ama! in het trapgat. In de middag mogen de kinders mee naar de stad voor een ijsje. Of iets groters.

Josse is gek van Nijntje. Veel anders kunnen we er niet van maken. Hij komt je halen in de keuken, en loopt al zingend naar de kamer waar de tv aangezet moet worden. “Nijntje!” zingt het koor, en dan nog een paar keer dan begint een verhaaltje.

Gelukkig zit onze zoon niet de hele dag voor de kast. Bij het verhaaltje houdt Josse het alweer voor gezien.

We gaan vanuit Twente naar de dierentuin in Nordhorn. Kinderen in de bolderkar, zo kunnen we makkelijk het park door. Papa trekt de kar.

Zwaar werk natuurlijk. Gelukkig is Josse de beroerdste niet en drukt hij zijn zusje als papa het te moeilijk krijgt.

We brengen een weekje door in het zomerhuisje in Twente. Daar kunnen de kinderen lekker ravotten en klooien en heb je als ouder ook eens rust. Althans, dat is de bedoeling. Maar Josse wil de laatste tijd steevast dat papa of mama meekomt als er gespeeld moet worden. De hand wordt vastgepakt en niet meer losgelaten. Zo brengen we toch nog een week door bij de schommel.

Naast de schommel, waar Josse vooral op wil als Jasmijn er ook op zit, is er nog een zandbak die matig interessant bevonden wordt. Nog beter zijn de meegebrachte waterbaan en de zojuist aangeschafte voetbal.

We zijn op bezoek bij neef Mats voor zijn verjaardag. Mats heeft een klein koffiezetapparaat gekregen waar Josse zich meteen over ontfermt. Het maakt echte geluiden en gelukkig komt er gewoon water uit, dat door de kleine man eerlijk verdeeld wordt over de gasten. Het gaat vrijwel zonder morsen.

Op zaterdag rijden we naar Breukelen om op bezoek te gaan bij (onder meer) Armin. Armin is bijna 4 maanden jonger dan Josse, maar dat verschil zie je er niet aan af.

De twee vermaken zich in het huisje dat net in Armin’s tuin geplaatst is, maar helemaal veilig is het nog niet. Josse knikkert er meer dan eens uit. De verstandhoudingen zijn wel goed, mede doordat Jasmijn een oogje in het zeil houdt. We eten salade in de tuin, waar Josse niet zo van blijkt te houden. Gelukkig is er ook een ei bij.

Op Hemelvaartsdag fietsen we naar Weesp om eindelijk eens naar de tweede van Willem en Carolien te kijken. Leuke baby, maar voor Josse en Jasmijn telt toch vooral dat er in hetzelfde huis een hondje te aaien is. Jasmijn was de vorige keer nog wat bang, Josse heeft daar sowieso geen last van en deze keer overwint ook zijn zus haar angst. Baron, het hondje in kwestie, vindt het allemaal best.

Kijkt u nog even naar deze foto van bijna anderhalf jaar geleden? Josse en buurjongen Aiden, liggend in de box.

Inmiddels zijn beide jongens een stuk groter, zoals bleek toen Aiden hier woensdag even op bezoek was.