Hallo Josse!

Dit weekend was opa Jos op bezoek om voor zijn eerste kleinzoon te zorgen. Op dit moment bedekken de handen van Jos Josse nog geheel. Maar dat zal niet lang meer duren.

We zijn uit eten geweest, gisteravond, en namen Josse mee. Dat ging goed, en dat kon wel eens te maken hebben met de Lodger die we eerder deze week van opa en oma Scholtens kregen. De wat?

De Lodger. Het is een slim vormgegeven stuk stof waarin Josse netjes past en waarin we hem zo in de MaxiCosi kunnen leggen, en dan met doek en al in de wandelwagen. Meneer slaapt gewoon door, ook al zijn we in een restaurant waar zuslief de tafels op en neer rent. Kunnen we vaker doen!

Door weer en wind zijn mama en oma Elise vanochtend naar het consultatiebureau gelopen om Josse door te laten meten. Na een kort telefoontje na afloop heb ik de indruk dat het allemaal wel snor zit. In ieder geval gaat de groei gestaag door en zit Josse vandaag op een haar na op 5 kilo. Dat is een zeer gezonde ontwikkeling. De lengte, voor wat het waard is, bedraagt nu 56 cm.

Na een maand relatieve rust begint het bezoek nu goed los te komen. Hier zit oma-oma, de oma van de mama van Josse, op de bank in Bussum. Dat hadden we nog niet eerder gezien.

Met Jasmijn waren we natuurlijk al wel bij oma-oma geweest, maar dat was in Veendam.

Het is een prachtige jongen die we erbij hebben, zoveel is zeker. Maar met zijn ver-maand-dag (Josse is 1 maand oud vandaag) komen we wel in de periode waarin het leven met een jonge baby zijn tol begint te eisen. Gebroken nachten zijn niet erg, maar na vier weken vier uur slaap per nacht wordt de jonge ouder het ook langzaamaan beu. We proberen het te rooien met wisseldiensten, slaapbeurten, middagdutjes en, vanaf vandaag, een week Oma Janny stand by. Hopelijk kunnen we het daarna weer zelf.

Wat is er mis? Niet zoveel, alleen vormen de zogenaamde krampjes nu een vast onderdeel van het verteren van de maaltijd. Dat levert een huilend kind na, en vlak voor de voeding. Optillen en op de buik leggen zijn de enige dingen die helpen. Daarbij is het voor de vasthouder lastig slapen, hoewel soms zelfs dat gebeurt.

Laten we er eens vanuit gaan dat het internet over 20 jaar nog steeds bestaat en we al die tijd niet vergeten zijn deze site te verlengen. Dan is het goed mogelijk dat Josse dit bericht ooit zelf kan lezen. Jongen, let goed op: we doen het allemaal met liefde en vinden het niet erg, maar wees alsjeblieft niet te beroerd om, als de tijd daar is, eens voor je oude ouders te zorgen. God weet dat we het hebben verdiend.