Ondanks een stevige wind gaan we op eerste kerstdag met de familie nog even de Drentse hei op. Josse wordt ingepakt en in z’n kuipje gezet voor transport. Als dat gebeurt weet hij inmiddels hoe laat het is en sluiten de ogen. Binnen seconden is Josse dan in slaap.
Ook het bezoek aan de hei wordt slapend doorgebracht. Dat is dan wel weer bijzonder want Josse hangt in de lodger om papa’s nek. Die heeft nog nooit zo rustig gelopen tijdens een wandeltochtje, maar gelukkig gaat alles goed. De snijdende wind gaat kennelijk niet door de vele lagen stof.
Laat een reactie achter