Hallo Josse!

Het is leuk om te zien dat Josse doorkrijgt dat zijn handen niet alleen slap langs het lichaam kunnen hangen, maar dat je er ook dingen mee kunt doen!

Al opgemerkt: zelf de speen weer in de mond stoppen, dingen in de box vastpakken (en in de mond doen) en vanochtend, helaas, hard aan het haar van Jasmijn trekken.

Op de foto is de bijtring om Josse’s arm heen komen te zitten. Wat nu?

Papa en Josse lezen samen de krant!

Josse is meer en meer geïnteresseerd in zijn omgeving. Lag hij eerst in de box te huilen als het hem te veel werd, nu roept hij als hij even niet meer bij zijn speeltje kan. Zo kan het veranderen in een paar weken.

Gisteren zijn we met Josse naar Amsterdam gereden. Terwijl Thijs en Jasmijn naar de babywinkel lopen om Josse’s baby-promotie-doos op te halen gaat Josse met Marianne mee naar haar werk.

Daar doet onze jongen zijn best om een goede indruk te maken in de financiële sector. De collega’s worden toegelachen en alle aaitjes rustig ondergaan. Een mooie jongen, zo vinden de bankiers.

En, vraagt Thijs later, heb je nog foto’s gemaakt? Jammer. De camera komt ongebruikt uit mama’s handtas. Nou ja, een foto van de babydoos dan maar.

Alle kindjes op de crèche hebben een foto in een lijstje op de groep staan. Van Josse hadden we nog niet echt een portret, en dus hebben we vanmiddag wat plaatjes geschoten. Dit is ‘m geworden:

Moeilijk kiezen hoor, tussen de afvallers zaten ook genoeg leuke plaatjes.

Het gaat hard met de jonge Josse. Hij nadert in hoog tempo de zeventig centimeter en dat terwijl de bak van zijn kinderwagen maar 75 centimeter lang is, aan de binnenkant.

Omdat het zo zielig zou zijn als we Josse met opgetrokken knieën door de stad zouden moeten rijden heeft Marianne via het informele kanaal een tweede wagen op de kop weten te tikken. Het gaat slechts om enkele centimeters extra, maar voorlopig zijn de tenen van Josse weer los van de onderkant.

De vraag is natuurlijk hoe lang het met deze bak goed gaat.

Het is zover. Terwijl ik dit bericht schrijf is Josse voor het eerst op de crèche, achtergelaten op babygroep 1 van hetzelfde kinderdagverblijf waar zijn zusje haar maan- en donderdagen slijt.

Het is een wendag van slechts om anderhalf uur en mama heeft kort voor het vertrek Josse nog een grote voeding gegeven. We laten hem bovendien slapend achter in zijn eigen kinderwagenbak. Grote kans dat hij straks niet eens door heeft wat er gebeurd is.

Onze zoon verzamelt vele eretitels. Naast liefste baby van het huis en meest onverstoorbare doorslaper is hij tevens hoofd-sokkenuitschopper.

Vandaag op het consultatiebureau werd het bevestigd. Josse is inmiddels meer dan 7 kg en meet al 65 cm. Hiermee is hij al zowaar uit de Quinny kinderwagenbak gegroeid. Voor de buggy is hij nog wel weer wat jong, dus nu wordt naarstig gezocht naar een andere kinderwagen met een grotere bak…

Mama heeft de tweede zwangerschap geen cursus gedaan. De buurvrouw wel en zij had vanmiddag afgesproken met andere cursusgangers. Josse en mama gingen ook mee naar de Strawberry lounge.

Het was een gezellige babymiddag.

Josse heeft een romper opgestuurd gekregen van een fabrikant van babydrankjes. Leuk hoor: zijn eigen naam staat erop. Snel een foto maken. Hmm, dat lukt niet als hij steeds zijn hand voor zijn naam houdt.

Juist. Nog een keer dan.
Zo.