Hallo Josse!

Het is bekend dat de aandacht van ouders voor ieder van hun kinderen afneemt naarmate er meer nageslacht in het huishouden is. Dat kan ook niet anders, neem nou Josse en vergelijk zijn situatie met die van zijn oudere zus. Het eerste kind was ook het enige kind en dus stonden beide ouders continu klaar om ieder zuchtje, piepje of glimlachje te bekijken of te verhelpen.

Als Josse zucht, piept of lacht is er precies 50% kans dat de dienstdoende ouder tijd heeft om te kijken. Iets minder, want Jasmijn weet goed de aandacht vast te houden. En zo kan het gebeuren dat Josse af en toe gewoon een paar minuten ligt te wachten tot er iemand tijd voor hem heeft.

Oh nee, roepen we dan, als we Josse weer eens te lang in de box hebben laten liggen, hij is het kind van de rekening. Maar zelf ziet hij dat anders, want piepen of zuchten doet hij eigenlijk nooit. Lachen, dat wel. Zelfs als de ouder weer eens veel te laat bij hem komt kijken. Het is een lieve jongen.

Handig hoor, die handen. Kun je van alles mee vastpakken. Josse laat in dit filmpje zien dat hij al een stevige grip heeft.

(of klik hier voor Google video.)

Op dinsdag gaat Thijs voor het eerst met Josse naar het consultatiebureau. Eerst maar eens even de nieuwe statistieken: 68 centimeter en 7445 grammen.

Het lijkt erop dat Josse’s reis door de wereld van de reusachtigen langzaam maar zeker ten einde komt. We buigen wat af naar het gemiddelde kind en dat is misschien maar goed ook. De snelle groei in de eerste weken is typisch voor borstgevoede baby’s, zegt de assistente. Bij nader inzien zien we die periode van snelle groei ook bij Jasmijn.

Dan wachten tot we het kamertje met de dokter inmogen. Ouders met kind verdwijnen achter de deur, na 5 minuten klinkt een gil en met een huilend kind komen de ouders weer naar buiten. Dat voorspelt niet veel goeds. Het is prikdag en ook Josse is aan de beurt.

We komen inderdaad huilend naar buiten en het duurt maarliefst vijf minuten totdat Josse weer wat gekalmeerd is. Een klein record. Gelukkig zijn de vaccinaties nu voorlopig klaar.

Op vrijdag is Josse voor het eerst volledig in de zorgen van een opa en een oma. Met mama weer aan het werk moet hij het doen met de flesjes en zorgen van opa Jos en oma Elise. We bellen nerveus maar het gaat goed. Josse laat zich weer eens van zijn vriendelijke kant zien.

Voordeel van deze leeftijd is dat de emoties bij het vertrek van de ouders achterwege blijven, iets dat bij Jasmijn nog wel steeds blijkt te spelen.

Onze zoon is al meer dan vier maanden oud en deze site heeft nog niet eens een categorie film. Een schande is het! Hier zijn de eerste beelden van Josse, comfortabel in zijn Maxi Cosi op tafel, en in voor een goed gesprek.

(of klik hier voor Google video.)

Het lijkt wel lente dit weekend. Snel gaan we met het gezin naar het bos. Op de parkeerplaats laat Josse even zien dat hij er wel zin in heeft.

Ondanks de stralende zon moet Josse wel zijn wagenpak aan. En zijn muts op. Benieuwd wanneer die voor het eerst af gaan.

Het is de week van de waarheid. Mama is weer aan het werk gegaan en dus is het circus begonnen. Eerst beide kinderen naar de crèche, op maandag. Josse achtergelaten bij de babygroep en Jasmijn naar de peuters gebracht. Bij terugkomst zat de kleine jongen in een wipper, tussen twee collega-baby’s. Hij leek er wel tevreden mee. Toch maar even gebeld, tussen de middag, de leidster vond dat het allemaal prima ging maar ja, zeggen ze ooit iets anders? Bij het ophalen stonden er inderdaad goede verhalen in het logboek. Ook was Josse niet bekaf, iets wat Jasmijn nog wel was de eerste dagen na de crèche.

Dan dinsdag de eerste papa-dag. Papa heeft wel enige ervaring maar is vandaag niet helemaal in orde. Als mama vertrekt en beide kinderen het op een brullen zetten wordt het hem zelfs even teveel.

Gelukkig gaat Jasmijn naar school en slaapt Josse netjes tussen de voedingen door. We redden het totdat mama weer terug is met flesjes, iets waar Josse duidelijk nog aan moet wennen. Vrijdag proberen we het nog een keer.

Er wordt een hoop gesleept met de kleine Josse. Waar de oppassende ouder (of grootouder) gaat, moet de baby mee. Er moet immers op ‘m gelet worden. En dus zit Josse door het hele huis. Op de tafel, als we eten:

En als Josse geluk heeft, even alleen op de grote bank.