Hallo Josse!

Vandaag gaat Josse mee naar het buitenzwembad. Omdat de wind af en toe opsteekt trekken we hem een stoere surf-outfit aan. Josse vindt het allemaal prachtig en laat zich niet afschrikken door kinderlawaai en hoge golven. Dit gaan we vaker doen.

Het is alleen jammer dat de Nijntje-zwemband het opnieuw na een half uur laat afweten. Misschien moeten er ook geen jongetjes van 9 maanden in bijten.

Het zijn zware dagen voor Josse, die plotseling overal vanaf dondert. Zondag maakte hij een smak uit het ouderlijk bed, vandaag ging het balanceren met een stoel net niet lang genoeg goed. Niet dat er lang gehuild wordt, maar de blauwe plekken blijven wel zitten op het lachende gezicht.

Het hoort erbij, denken we maar, en wie nooit valt weet niet wat gevaarlijk is. En als het goed gaat, loopt Josse zomaar van de tafel naar de stoel (met de hand op een van beiden, natuurlijk). Geen vooruitgang zonder risico, nietwaar? Of zou het toch genetisch zijn?

We fietsen een stukje, met Josse voorop. Het is warm en al gauw heeft de passagier zijn sloffen uit. Niet veel later komen de voeten omhoog en tot aan huis steekt er steeds één voet in de wind. Het lijkt de bestuurders ook wel wat.

Zou Josse de potjes alweer beu zijn? Toegegeven, het is wat laffe kost maar wel erg makkelijk klaar te maken. Inmiddels zijn er steeds meer tekenen dat Josse liever mee-eet met de pot van de rest van het gezin. Zie hier wat er gebeurt als Thijs en Jasmijn opde achtergrond klungelen met zijn zonnebril.

Helemaal scherp is de foto niet, maar het is dan ook een actiefoto. Zie hier Jasmijn met haar broer in het kinderwagentje door de Ekoplaza scheuren, tot groot plezier van beiden. Gelukkig bleven de stellingen overeind.

Het is een onderwerp waar we wel vaker aandacht aan besteed hebben, maar de foto’s zijn zo grappig: Josse die van werkelijk elk voorwerp gebruik maakt om maar niet te hoeven zitten. De tafel:

een natuurlijk de stoel.

Met een beetje fantasie kun je stellen dat Josse vandaag voor het eerst uit spelen is geweest. Buurjongetje Aiden is thuis en Josse brengt enige minuten bij hem in de tuin door terwijl papa een rondje door de buurt loopt. Vooral het onbekende speelgoed is fascinerend.

Mama is vanochtend met Josse langs het consultatiebureau geweest voor een rondje metingen en advies. We schrijven op: 9675 gram en 76.2 centimeter. Dat laatste zal met een korreltje zout genomen moeten worden want het meten van spartelende baby’s is niet gemakkelijk. Hoe dan ook, met deze sprong in gewicht gaat Josse weer iets omhoog in de verdeling. Dat is geruststellend nieuws.

De metingen van Josse's gewicht zijn de blauwe punten, de lijnen zijn de 5%, 25%, 50%, 75% en de 95% curve voor jongetjes op borstvoeding.

Juf Chantal van de crèche was jarig en had voor haar kinderen een traktatie meegenomen. Zoals dat hoort is het iets waar de babies veel lol mee hebben en waar we zelf nooit opgekomen waren. Een tol.

Het eindeloze spel is nu: de tol laten draaien. Josse probeert hem te pakken maar op het moment dat het babyhandje de tol raakt, pats!, vliegt hij iets verderop. Hilarisch.

Mama meldt dat ze met Josse boekjes leest, en hij daar veel plezier aan heeft. Ja ja. Nou heb ik hem een paar dagen geleden eens een boekje gegeven, maar lezen ho maar.

Wel goed voor de vezels in het dieet.