We hebben natuurlijk boekjes met dieren en het gaat Josse inmiddels goed af om een poes, hond of paard na te doen. Maar een dier in het echt, dat is natuurlijk andere koek. Vandaag verschijnt er (tijdens een bezoek aan een vriendin van Jasmijn) een paard in beeld. Dat vindt Josse geweldig. Het is gelukkig een stoïcijns paard dat niet schrikt van de kreten van onze jongste en Josse mag het zelfs aaien. Op de terugweg gaat het voortdurend van “tata”, waarin we optimistisch “paardje” horen.
Laat een reactie achter