Hallo Josse!

Over Josse’s fascinatie voor poezen hadden we het eerder. Meestal kunnen we de poezen op straat niet bijhouden maar af en toe hebben we geluk. Maandag kwamen we in de achtertuin binnen en zat er zomaar een exemplaar op tafel. Na de bekende “miaaaooooo” van Josse schoot de poes weg door het gat onder de schutting, maar dichterbij waren we nooit. Josse lag nog lang door het gat te turen, net zoals zijn zus op ongeveer dezelfde leeftijd.

Josse vindt het heel interessant om zijn zusje naar school te brengen. Vandaag mocht hij helpen de lunchboxen en bekers in de juiste bakken te zetten. Deze gewichtige taak gaf hem duidelijk zelfvertrouwen. Eenmaal weer buiten op het schoolplein zag je hem denken ‘wat kan ik hier nog meer doen’. Met een ontdeugende glimlach rende hij vervolgens naar dit speelrek. Hij kon zich vast al voorstellen hoe hij hier over een paar jaar ook zou spelen in de pauze .

Josse houdt van kleuren. Jasmijn is natuurlijk zijn grote voorbeeld. Hier een gezellig zondagochtendtafereel.

Dit jaar hebben we vol enthousiasme maar gelijk al in maart een abonnement op Oud Valkeveen genomen. Josse mag nog gratis maar geniet met volle teugen. Hier is hij de buschauffeur.

Josse blijkt het enige kindje dat zonder moeite zijn zonnebril op houdt. Dat is ons bij Jasmijn nog nooit gelukt. Op de piste is het gezellig maar koud. De skiërs boeien Josse mateloos.

Later mag Josse met oma mee op de slee.

We zijn op vakantie en eten in een restaurant. Stil zitten in een babystoel, dat is niets voor Josse. Gelukkig is opa Gerard mee en die is niet te beroerd om even wat hapjes te geven.

We gaan voor het eerst met Josse op autovakantie. In twee dagen rijden we naar Oostenrijk om met de familie uit het Noorden een weekje te gaan skieën. Dat betekent tussen de vijf en zes uur rijden per dag, een redelijk beperkte tijd waarvan we hopen dat de kinderen het niet vervelend zullen vinden.

Het gaat redelijk. Na een tijdje valt de achterbank in slaap en maken we mooie kilometers over de autobaan.

Maar het geluk duurt niet voort. Het weer is erg slecht en de Duitsers hebben besloten grote stukken autobaan open te breken. Dat geeft files en daardoor gaat het tempo eruit. We besluiten wat te gaan eten en treffen een restaurant waar een schnitzel van een halve kilo geserveerd wordt. Daar moet een familie van kunnen eten, en dus bestellen we ‘m. Het is een wonderlijk bord dat vervolgens bezorgd wordt.

Na nog een lange file hebben we er genoeg van. Een nachtje slapen in een hotel later komen we opa en oma tegen, die even verderop de nacht doorgebracht hebben. Daarmee kunnen de kinderen over twee auto’s verspreid, en zo heeft Josse een rustige rest van de rit.

Na de middag zijn we op de plek van bestemming. Morgen maar eens kijken wat hier voor onze kleinste te doen is.

Onlangs is mama met Josse naar het consultatiebureau geweest. Daar is onder meer zijn gewicht weer eens gemeten. Het wordt al een zwaar jongetje, inmiddels is Josse iets meer dan 11 kilo. Dat is volgens schema.

(Blauwe punten zijn metingen van Josse, oranje lijnen de verdeling van borst-gevoede jongetjes.)

Zondag gaan we op zoek bij Noortje, een nieuw buurmeisje dat twee is geworden. Voor Josse zijn er twee hoogtepunten: hij krijgt wat slagroomtaart en er is een echte hond. Josse mag de hond aaien en doet dat met veel verve. Na elke tik op het koppie kijkt Josse ons trots aan. De hond laat het gebeuren en papa en mama roepen vooral ‘zachtjes, zachtjes’.

Dinsdag gaan mama en Josse op stap. Overal waar ze een hond tegenkomen roept Josse nu enthousiast Tata en wijst. Vervolgens doet hij huuh, huuh, huuh. Bij de slager mag Josse opnieuw een hondje aaien, deze keer gaat het al een stuk beter.

Nu Josse goed kan lopen gaan we regelmatig voor een wandelingetje de buurt in. Het komt nogal eens voor dat we dan een poes tegen het lijf lopen. Dat vindt Josse leuk. “Ieieieaaauuuw!” roept hij hard, en zet dan snel de achtervolging in. Met weinig succes, want na die kreet slaat elke kat onmiddelijk op de vlucht. Gelukkig stoort Josse zich niet echt aan de haagjes en poortjes die hier de tuinen afscheiden. Zo kom je nog eens ergens.

Hier achtervolgen we een grijze poes.

De poes zit achter het hekje in de tuin. Zoom in:

Josse dendert snel de tuin binnen, tot verbazing van de bewoners. Maar de poes is alweer weg. Volgende keer beter.