Over Josse’s fascinatie voor poezen hadden we het eerder. Meestal kunnen we de poezen op straat niet bijhouden maar af en toe hebben we geluk. Maandag kwamen we in de achtertuin binnen en zat er zomaar een exemplaar op tafel. Na de bekende “miaaaooooo” van Josse schoot de poes weg door het gat onder de schutting, maar dichterbij waren we nooit. Josse lag nog lang door het gat te turen, net zoals zijn zus op ongeveer dezelfde leeftijd.
tante Loes | 2 april 2009 om 16:25 | Permalink
lieve Josse,
Kom maar een keer bij tante Loes en oom Sander. Onze Janneke wil echt wel geaaid worden!! en is al heel wat gewend met je neefje en nichtje!!