Hallo Josse!

De auto-maat voor de speelgoedwinkel is vervangen. Bert en Ernie zijn weg, er is nu een wagen met een konijn dat met één been naar voren in de passagiersstoel zit. En dat Mag Niet! Josse probeert eerst het been naar beneden te drukken en geeft het konijn uiteindelijk een por. Wat Jasmijn doet Mag trouwens ook Niet, maar ja, dat is zijn zusje.

We zijn weer in Nederland en rijden direct door naar het pittoreske Oudemirdum voor de familiedag van Opa Gerard’s tak van ons geslacht. Het is een goed georganiseerde dag en Josse maakt er een geslaagd bezoek van. Eerst wat holes op de (midget-) golfbaan,

en dan door achter de teugels van de paardentram terug naar het dorp.

Liplezers zien hier nog de uitstervende ‘o’-klank, wat wil zeggen dat Josse ons zojuist heeft gewaarschuwd voor een aanstormende autoooo!

Ja, Josse praat wat af hier in Frankrijk. Het is nog geen frans maar het begint haast wel op nederlands te lijken. Samen brengen we het vuilnis naar de prul-len-bak (lullekak) en zijn observaties zijn meestal raak (meisje-fiets bij een meisje op een fiets, om maar wat te noemen). Het mooiste is dat Josse consequent tegen alles gedag zegt.

Papa-auto! Ja, dat is papa’s auto. Dag papa-auto!

Andere auto! Ja, een andere auto. Dag andere auto!

Nog andere auto! Inderdaad. Dag nog andere auto!

(in de boot bij Cheverny)

Eten in Frankrijk, het blijft een genot. Zie hier de jonge genieter aan de slag met zijn croissant gedoopt in Yoplait.