Hallo Josse!

Nou ja, met Josse erbij is het natuurlijk nooit echt een stilleven, maar u begrijpt het idee.

Toen we een tijdje geleden bij nicht Sophie op bezoek waren ontdekte Josse al snel de (speel-) keuken in haar speelhoek. Daar was hij de hele dag niet meer weg te slaan. Niet zo verwonderlijk dat Josse voor zijn verjaardag dus een eigen keukentje heeft gekregen. Hier komt Sophie even inspecteren.

Josse heeft voor zijn verjaardag van de crèche een nieuwe puzzel gekregen en zet die in 30 seconden in elkaar. Dat gaat gesmeerd.

Dan moeten de oude puzzels ook maar eens uit de kast. In hoog tempo doen we de auto’s, de boerderij en de brandweer. Niet alleen belandt het stukje op de goede plaats, Josse benoemt ook wat erop staat. Auto, koe, klok. Wacht eens even – klok? Is dat geen telefoon?

Tja, daar gaapt dan toch de generatiekloof. Voor de lichting 2007 is het voorwerp links een telefoon (nog wel) en rechts een, ehm, klok.

Het is 4 oktober, en dus is Josse vandaag 2 jaar oud! We vieren zijn verjaren met opa’s en oma’s, onder meer. ‘s Ochtends is er een groot cadeau onder een doek:

Tja, daar kan maar een ding onder zitten.

Driewieler! Daarna is er natuurlijk een taart en nog veel meer bezoek. Het bleef nog lang onrustig in Bussum.

De auto-maat voor de speelgoedwinkel is vervangen. Bert en Ernie zijn weg, er is nu een wagen met een konijn dat met één been naar voren in de passagiersstoel zit. En dat Mag Niet! Josse probeert eerst het been naar beneden te drukken en geeft het konijn uiteindelijk een por. Wat Jasmijn doet Mag trouwens ook Niet, maar ja, dat is zijn zusje.

We zijn weer in Nederland en rijden direct door naar het pittoreske Oudemirdum voor de familiedag van Opa Gerard’s tak van ons geslacht. Het is een goed georganiseerde dag en Josse maakt er een geslaagd bezoek van. Eerst wat holes op de (midget-) golfbaan,

en dan door achter de teugels van de paardentram terug naar het dorp.

Liplezers zien hier nog de uitstervende ‘o’-klank, wat wil zeggen dat Josse ons zojuist heeft gewaarschuwd voor een aanstormende autoooo!

Ja, Josse praat wat af hier in Frankrijk. Het is nog geen frans maar het begint haast wel op nederlands te lijken. Samen brengen we het vuilnis naar de prul-len-bak (lullekak) en zijn observaties zijn meestal raak (meisje-fiets bij een meisje op een fiets, om maar wat te noemen). Het mooiste is dat Josse consequent tegen alles gedag zegt.

Papa-auto! Ja, dat is papa’s auto. Dag papa-auto!

Andere auto! Ja, een andere auto. Dag andere auto!

Nog andere auto! Inderdaad. Dag nog andere auto!

(in de boot bij Cheverny)

Eten in Frankrijk, het blijft een genot. Zie hier de jonge genieter aan de slag met zijn croissant gedoopt in Yoplait.

Alle gekke dingen moet je een keer doen en dus huren we ten langen leste maar de fiets-auto die Josse al dagen staat aan de glimlachen bij de receptie van ons park. Kinderen gratis mee voorop en de arme volwassene die achterop belandt moet trappen voor zijn/haar leven. De huur bedraagt een half uur en al snel is duidelijk waarom. De trapploeg kan na dertig minuten in de bezemwagen.

Ooit moeten we de bewegende beelden maar on line zetten maar deze dynamische foto geeft goed weer hoe het eraan toe gaat als je Josse meeneemt naar een zwembad met waterglijbaan. Hier gaat hij nog met zijn vader naar beneden maar al snel moet hij helemaal alleen. Zwemmen ho maar en dus is het de vraag hoe we hem iedere keer weer uit het water weten te vissen.

Gelukkig krijgen ook kleine jongetjes het koud. Dan is het klaar met het glijden en is oma daar met een handdoek.