Hallo Josse!

Het heeft dan maar acht maanden geduurd, het afscheid van de dreumesgroep zal Josse zwaar vallen. Al een tijdje was hij de grootste dreumes van allemaal, en het was te merken dat Josse met veel plezier naar de crèche ging. Vanaf morgen is hij de kleinste van de peutergroep.

Juffen Corine, Helen en Wendy worden bedankt voor bewezen diensten, Josse zal zijn knuffels vanaf morgen op de eerste verdieping gaan geven. Hij gaat daar naar Peuter 1, de groep waar ook zijn zus ooit haar bakje had.

He dat is leuk: nichtje Sophie komt een nacht logeren. De kinderen spelen buiten en Josse heeft zelf zijn muts opgezet. En zijn jas aangedaan!

Als kapster Tineke bij ons thuis komt dan kruipt Josse alvast weg in een hoekje. Want aan weinig dingen heeft hij een grotere hekel dan aan de schaar en de plantenspuit. Helaas vinden we hem meestal snel en moet hij alsnog onder het mes, wat telkens leidt tot een grote strijd.

Deze keer begint het circus op dezelfde manier, maar na een tijdje gaat het gelukkig beter. Josse krijgt een speen, een lolly én een video voor z’n neus en gaat, als tegenprestatie (denken we) rustig zitten.

Dat resulteert in een flinke knipbeurt met, voor de verandering, een rechte pony. (Let op de toch nog licht geïrriteerde blik.)

Af en toe plaatsen we een foto als buurjongen Aiden komt spelen. Gewoon, om te kijken hoe groot de jongens al worden. Vorige aflevering. Vandaag:

Belangrijke ontwikkelingen in de motoriek van onze zoon. Het slaapzakje waar hij doorgaans de nacht in doorbrengt trekt hij nu zelf uit. Ook met de rits op de rug. (Hoe? Geen idee; we hebben het nog niet zien gebeuren.)

Het bedje met de extra hoge rand: ook geen probleem meer. En het traphekje wordt ineens ook zonder moeite genomen. Resultaat is dat Josse afgelopen zaterdagavond om half tien ineens in de kamer stond, laarzen aan, en verklaarde dat hij wakker was.

Zoals dat gaat is nu een barrière genomen en gebeuren er meer rare dingen. Zoals gisteren op de crèche, waar de kindertjes tussen de middag in de slaapzaal liggen. Na een uur was er rumoer op de babyfoon, en ging de juffrouw maar eens kijken. En toen.. we laten het haar zelf vertellen:

Juist. Mette is een ongetwijfeld keurig groepsgenootje dat ineens een kleine man in haar bed aantrof. Zoiets had zelfs de juf nog nooit gezien. Er wordt nu een nieuw bedje gezocht voor onze zoon, met groter hek. Wat we thuis moeten, daar zijn we nog niet uit.

We lopen een stukje door de vrieskou en Josse heeft geen handschoenen aan. Koud hoor, maar gelukkig heeft papa een goed idee: met deze jas kun je de handen in de zakken doen. Zo loop je als keurig heerschap over de stoep, en de vingers blijven lekker warm!

Hoezo vorstverlet? Op een koude zaterdagochtend bouwt papa met de klusjesman een geweldig speelhuis in de achtertuin. Dat staat alvast klaar voor de lente!

(Zou het net zo leuk zijn als bij Sophie?)