Hallo Josse!

Oma was weer jarig en opnieuw mochten de kleinkinderen het komen vieren in een megagrote speeltuin (eerder: 2008, 2009). Topattractie is de kleine, maar snelle rodelbaan op rollers.

Daar kan de jonge atleet zijn kunsten wel op kwijt. Als de andere drie kleinkinderen aanhaken wordt het helemaal gillen.

Na afloop lekker eten bij oma en dan nog even spelen met Stijn, die het goed met Josse lijkt te kunnen vinden.

Het stormt en het regent maar de kinderen doen er niets op uit: het is Sinte Maarten en we moeten de deuren langs.

Josse pakt het slim aan: bij het zingen blijft hij op de achtergrond maar zogauw de laatste noot geklonken heeft staat meneer vooraan om de buit in ontvangst te nemen. De grote tas is niet voor niets! [vorig jaar]

Op deze zondag kunnen we eindelijk de kaartjes voor het theater gebruiken die we maanden geleden bestelden. Josse gaat met mama naar Dirk Scheele, de man die we kennen van de CD in de autoradio. Papa, die altijd klaagt over Dirks slecht lopende teksten, is er niet bij. Dat scheelt een hoop gezeur, en Josse stoort zich er gelukkig niet aan. Als alle kinderen op het podium mogen komen durft hij zelfs vlak bij de zanger te gaan staan!

Herfst! De tekenen zijn onmiskenbaar: overal bladeren, wind en regen de ganse dag. We maken een herfst/kabouterwandeling bij kasteel Groeneveld, waar de velden eigenlijk bruin zijn in deze tijd van het jaar. Josse is ongeveer even groot als de kabouters langs de route.

Ondanks wat gedoe bij een eerdere expeditie proberen we het toch nog een keer met de Noordzee. Deze keer zetten we een joker in: we gebruiken een bolderkar om naar het strand te komen. Dat ziet Josse (ervaren gebruiker) wel zitten. Met volle overgave trekt hij zijn zus de berg af.

Op het strand gaat het ook vrij goed, en op de terugweg rapen we de oogst van deze herfst van de grond en deponeren die in de kar. Bladereren, takken en dennenappels. Kinderen erboven op en rijden maar weer.

Thuis wordt de inhoud gebruikt voor een heuse herfsttafel.

We zijn met opa en oma een weekje weg ter gelegenheid van de herfstvakantie. Bergen aan Zee, letterlijk, want we zitten op een berg vlak bij de zee. Dit is ons onderkomen:

Met een bergpad omlaag komen al snel op het strand. Maar dat valt Josse tegen: het waait hard en de zee komt wel heel dichtbij. Onder groot protest gaat onze zoon even mee in het zilte nat.

Maar ook de troostende woorden van opa doen niet veel. Nee, daar op de horizon, daar moeten we naartoe: de strandtent die ook in oktober nog open is. Na enig zeuren geven we toe en halen een warme chocola. Vanachter het raam is de zee mooi zat.

Mama maakt wentelteefjes. Zoals wel vaker wil Josse graag meehelpen met koken en deze keer kan het: doop het oude brood in het melk-ei mengsel. Het resultaat is om te watertanden!

Tja, hij was misschien ook nog wat nat achter de oren… Kort programma dan maar.

De laatste keer dat we Josse zijn derde verjaardag vieren is op school. Er wordt gezongen, getrakteerd en de juf maakt met trillende hand een foto:

Zo, en nu kunnen de slingers weer naar beneden.

Vandaag is Josse echt jarig, maar het grote feest is al achter de rug. Het is een normale crèchedag, nou ja, een waarop Josse mag trakteren. De jarige Job komt terug met zijn hoofd vol schmink.