Hallo Josse!

Het is al weer 5 maanden geleden dat we voor het laatst een tandendoorbraak gemeld hebben. Begin juni stond de stand op 3 boven, 3 onder. Vrij snel daarna was het rijtje compleet en zaten we op 4 boven en 4 onder (op deze site hebben we dat zo te zien niet gemeld, excuses daarvoor).

Maar de laatste weken was het duidelijk dat er iets aan zat te komen. Het speeksel gutste langs de kin en de shirtjes konden twee keer per dag verschoond. Op zaterdag voelde mama al een grote bobbel op de onderkaak en op zondag bleken er boven maar liefst twee kiezen tegelijk door te breken.

En zo zijn we onverwacht in een periode van rust terecht gekomen. Josse is door zijn verkoudheid heen, kwijlt niet meer en is in een prima humeur nu zijn tandvlees niet meer zo jeukt. Hoe lang zou het duren?

Mama is vanochtend met Josse langs het consultatiebureau geweest voor een rondje metingen en advies. We schrijven op: 9675 gram en 76.2 centimeter. Dat laatste zal met een korreltje zout genomen moeten worden want het meten van spartelende baby’s is niet gemakkelijk. Hoe dan ook, met deze sprong in gewicht gaat Josse weer iets omhoog in de verdeling. Dat is geruststellend nieuws.

De metingen van Josse's gewicht zijn de blauwe punten, de lijnen zijn de 5%, 25%, 50%, 75% en de 95% curve voor jongetjes op borstvoeding.

Zo, Josse’s mond is weer min of meer in evenwicht. Met het doorbreken van de derde snijtand boven (+/- 10 maanden, nou ja) zitten we zowel boven als onder met drie stompjes. Dat kauwt vast een stuk makkelijker. Josse is er vrolijk onder.

Zoals al voorspeld kwam de tweede boventand er inderdaad op 13 mei door. Het duurde even, maar hier is de foto van Josse’s twee boventanden die dus bijna tegelijkertijd verschenen.

Goed, het is nu duidelijk waarom Josse het moeilijk heeft, de laatste dagen. Eergisteren is de eerste boventand doorgekomen en de tweede wacht net onder de oppervlakte. Maar dat is niet het enige: toen papa tijdens het avondeten zijn kauwende zoon eens goed bekeek ontwaarde hij ook een derde tand in de onderkaak. Dat gaat wel heel snel. Voor degenen die thuis meeschrijven is hier een overzicht van de doorbraak:

Voor de goede orde: Josse is vandaag 7 maanden en 9 dagen oud. De tijden naast de grafiek geven aan wanneer de tanden er ongeveer door moeten komen. Dat klopte tot dusver aardig, maar de aanwinst van 13 mei is twee maanden te vroeg.

Nou ja, al dat gedoe in de mond, ik geef het je te doen. Josse blijft er gelukkig knap rustig onder.

Goed nieuws, er is een tweede tand doorgekomen bij Josse, ook onder en links naast de vorige. Deze volgorde van doorbreken is compleet anders dan die van Jasmijn. Vanochtend voor het eerst gespot, door papa die zich gisteren al afvroeg waarom zijn zoon als een lekkende kraan op zijn schoot zat. Minder goed nieuws: de nieuwe tand staat niet geheel parallel aan het eerste exemplaar. Voor zover nu te zien, althans. We houden het in de gaten.

Er is nog geen foto en schandalig genoeg waren papa en mama niet eens de eersten die het zagen, maar Josse heeft een tand. Het was crècheleidster Femke die papa al in de ochtend bij ontvangst wist te melden dat Josse een tand had, scherp gezien. Foto’s volgen. Gelukt, hier is de beloofde foto, genomen op 9 april:

Even inzoomen en kijk, rechtsonder: daar zit-ie.

Zoals we enkele dagen geleden al schreven zijn we voorzichtig begonnen met het bijvoeren van Josse. Een bezoek aan het consultatiebureau heeft voor verdere ontwikkelingen op dat vlak gezorgd.

Ten eerste de broodkorst, waar we mee begonnen waren. Mag niet: de gluten die erin zitten kunnen voor allergie zorgen. Maar het gewicht van Josse was volgens de arts weer verder naar beneden gekropen, en gecombineerd met het feit dat hij ook steeds vaker ’s nachts komt drinken leidde dit tot het advies meer te gaan bijvoeden. Volgens ons valt het trouwens wel mee met zijn gewicht als je kijkt ten opzichte van borstgevoede baby’s, zie onderstaande plaat. Josse was op 1 april 8065 gram.

Maar goed, bijvoeden dus. We kiezen ’s ochtends voor een vruchtenpapje en ’s avonds voor meeëten met de pot. Dat is altijd lachen want voedsel in je mond stoppen is niet zo makkelijk als het lijkt. Dinsdag waren het wortels.

De wortel op de tafel is een beetje als het stuk zeep in de douche: altijd dichtbij maar moeilijk te grijpen. Na afloop moeten we even met de dweil over de vloer.

Op dinsdag gaat Thijs voor het eerst met Josse naar het consultatiebureau. Eerst maar eens even de nieuwe statistieken: 68 centimeter en 7445 grammen.

Het lijkt erop dat Josse’s reis door de wereld van de reusachtigen langzaam maar zeker ten einde komt. We buigen wat af naar het gemiddelde kind en dat is misschien maar goed ook. De snelle groei in de eerste weken is typisch voor borstgevoede baby’s, zegt de assistente. Bij nader inzien zien we die periode van snelle groei ook bij Jasmijn.

Dan wachten tot we het kamertje met de dokter inmogen. Ouders met kind verdwijnen achter de deur, na 5 minuten klinkt een gil en met een huilend kind komen de ouders weer naar buiten. Dat voorspelt niet veel goeds. Het is prikdag en ook Josse is aan de beurt.

We komen inderdaad huilend naar buiten en het duurt maarliefst vijf minuten totdat Josse weer wat gekalmeerd is. Een klein record. Gelukkig zijn de vaccinaties nu voorlopig klaar.

Vandaag op het consultatiebureau werd het bevestigd. Josse is inmiddels meer dan 7 kg en meet al 65 cm. Hiermee is hij al zowaar uit de Quinny kinderwagenbak gegroeid. Voor de buggy is hij nog wel weer wat jong, dus nu wordt naarstig gezocht naar een andere kinderwagen met een grotere bak…