Hallo Josse!

We gaan tijdens dit tropische weekend nog een keer naar de theetuin in Eemnes. De smoothies gaan er bij aankomst goed in. Josse wil ook graag die van mama even proberen.

Daarna door na de speeltuin.

Dit is een nieuwe variatie op het “spring maar achterop” van een paar weken geleden: Jasmijn heeft (met dank aan nichtje Sophie) een nieuwe step. Josse is natuurlijk enigszins jaloers, maar mag van zijn lieve zus gelukkig achterop het voertuig. Het gaat wel hard!

Op vakantie in het bos gaan we met opa en oma weg op de fiets. We rijden een route door Duitsland (ligt om de hoek) maar het is koud en Josse bevalt het niks.

Gelukkig is er onderweg vertier. We stappen af bij een koeienwei.

De koeien houden zich gelukkig rustig en we halen zonder problemen de lunch.

Op zondag fietsen we helemaal naar Lage Vuursche met Josse (het grootste gedeelte) in de fietskar. De enkele keer dat de kar heen en weer stuitert gilt Josse het uit. En als papa achter de kar verdwijnt neemt hij even poolshoogte door het aanwezige gat in de achterkant.

In downtown Lage Vuursche eten we pannenkoeken en dan fietsen we gewoon het hele eind terug.

De sneeuw voor ons huis is nu echt gesmolten en de vogeltjes zingen weer, en dus kan Josse eindelijk naar buiten op zijn verjaardagsfiets. Dat valt nog niet tegen: Josse heeft een ferme trap en dondert maar één keer om. We komen tot de speeltuin en weer terug.

Het rijden op de fiets wordt door Josse trouwens omschreven als “fietselen”. Daar lijkt het inderdaad ook wel een beetje op.

Josse bij mama voor op de fiets. Mama is er wel klaar voor, maar ze rijden maar niet weg. De reden: Josse wil de handvaten niet loslaten.

Uiteindelijk slaagt mama erin, met minimaal contact, weg te rijden.

We fietsen een stukje, met Josse voorop. Het is warm en al gauw heeft de passagier zijn sloffen uit. Niet veel later komen de voeten omhoog en tot aan huis steekt er steeds één voet in de wind. Het lijkt de bestuurders ook wel wat.

Het voorzitje is gemonteerd op Marianne d’r fiets. Josse vindt het geweldig!

(Overigens: wij zijn op de foto flink aan het inslaan bij de buurmeisjes, die hun collectie kinderboeken tegen afbraakprijzen van de hand doen. Dat geeft weer uren plezier voor weinig.)

Omdat Josse al een paar dagen niet naar buiten is geweest trekken we vandaag de stoute schoenen aan en monteren de Maxi-mee achterop de fiets. Josse in een skipak, en dan in de lodger: dat is toch al gauw 5 centimeter stof tussen hem en de Maxi Cosi. Hij dommelt al snel in slaap.

We fietsen en proberen kuilen en bulten te mijden. Het weer is mooi en Josse geeft geen kik.

Geluk: op het moment dat we in een pannenkoekenhuis lunchen komt er nog even een stortbui naar beneden, en daarna fietsen we naar huis. Hè, buitenlucht. Toch maar eens opzoeken vanaf welke leeftijd zo’n Maximee eigenlijk gebruikt mag worden.

Drie maanden. Oh. Het zal even duren tot het volgende tochtje.