Hallo Josse!

En wat deden we op Tweede Kerstdag? Niet heel veel bijzonders, we testten wat vuurwerk voor oud en nieuw,

en bakten scones in de oven.

Vooralsnog is Josse erg tevreden dat het kerstvakantie is en hij even niet naar school hoeft. Maar het is niet elke dag kerst, natuurlijk. Kijken hoe het de rest van de vakantie bevalt.

Als het om shows gaat is Josse geen heel dappere jongen. Vorige week nog, we hadden kaarten voor Buurman en Buurman maar meneer had er geen zin in. Iets met hoe donker het is in de zaal, en het lawaai. We gaven toe, maar dat doen we deze week niet als we de kaarten voor Mega Mindy in de HMH kunnen gebruiken. Josse protesteert maar moet toch mee en ontdooit gelukkig als we door de lobby lopen. Bij het zien van alle kinderen die verkleed zijn wil hij zijn Mega Toby pak ook wel aan. In de zaal is het nog even spannend maar al snel blijkt dat de show ver weg is, en eigenlijk niet zo eng.

Uiteindelijk wordt er zelf meegezongen en geklapt en wil meneer volgende keer wel graag mee naar nog een show. Maar voorlopig hebben de ouders er wel even genoeg van.

Lampion geknutseld, lampje aan en lopen maar: Josse gaat met zus en vrienden op avontuur en komt terug met een behoorlijke tas met snoep deze Sint Maarten. Meer dan de bedoeling is, wordt er op de avond zelf al van de buit gegeten. Het tandenpoetsen neemt even in beslag.

Het schijnt dat hij deze week weer dicht gaat, maar de straat ligt nog steeds open en met dagen als deze geeft dat een zandbak van wereldformaat. Josse en Aiden spelen met auto’s en de aanwezige stenen.

Groot is de fascinatie van Josse voor politie-, brandweer- en ziekenauto’s. De kleine Dinky Toys maar zeker ook de grote exemplaren die we af en toe in het verkeer tegenkomen. “Politieautoooo!” is een kreet die we geregeld mogen horen. Logisch dus dat het gesprek dat we bij het buurtfeest met de wijkagent hadden, snel op het onderwerp van ‘s mans wagen kwam. Hij stond om de hoek. En mocht Josse misschien even..? Het mocht.

En dan nu graag uw aandacht voor deze nagekomen foto van de familiedag eerder deze week. We waren in de dierentuin in Amersfoort waar Josse een echte slang heeft vastgehouden. Kijk en huiver!

Terug bij het ziekenhuis is het opnieuw een onrustige operatie, met als eindresultaat dat de hechtingen er bijna helemaal uit zijn. (Slordig genoeg blijft een stukje touw achter dat Thijs ‘s avonds alsnog uit de wond vist.) Is onze zoon voor het leven getekend? De schade lijkt mee te vallen.

Groot voordeel: met de hechtingen eruit mag er weer gezwommen worden.

We staan in de kleedkamer te wachten op het begin van de turnwedstrijd van Jasmijn als het licht even precies goed valt.

We hadden een tijdje geleden het fiets-vestje van Jasmijn weer van zolder gehaald. U weet nog wel, een vest met een handvat op de rug zodat de kleine kan leren fietsen zonder steeds op de grond te vallen. Josse stond al tijden te springen, en vanochtend was het zover: vest aan en fietsen!

Hier nog even op de afdanker van Jasmijn, die mooie kleine wieltjes heeft. Het is duidelijk: de maanden op de loopfiets hebben hun nut gehad. Josse stapt op en rijdt weg alsof hij nooit anders gedaan heeft.

Vanochtend speelt Renee, die Josse kent van de crèche, bij ons. Jasmijn is naar school maar heeft haar make-up spullen laten slingeren. Dat moet je natuurlijk nooit doen. Het resultaat is, gelukkig, wel een hele leuke foto.