Hallo Josse!

En dan nu graag uw aandacht voor deze nagekomen foto van de familiedag eerder deze week. We waren in de dierentuin in Amersfoort waar Josse een echte slang heeft vastgehouden. Kijk en huiver!

Terug bij het ziekenhuis is het opnieuw een onrustige operatie, met als eindresultaat dat de hechtingen er bijna helemaal uit zijn. (Slordig genoeg blijft een stukje touw achter dat Thijs ‘s avonds alsnog uit de wond vist.) Is onze zoon voor het leven getekend? De schade lijkt mee te vallen.

Groot voordeel: met de hechtingen eruit mag er weer gezwommen worden.

We staan in de kleedkamer te wachten op het begin van de turnwedstrijd van Jasmijn als het licht even precies goed valt.

We hadden een tijdje geleden het fiets-vestje van Jasmijn weer van zolder gehaald. U weet nog wel, een vest met een handvat op de rug zodat de kleine kan leren fietsen zonder steeds op de grond te vallen. Josse stond al tijden te springen, en vanochtend was het zover: vest aan en fietsen!

Hier nog even op de afdanker van Jasmijn, die mooie kleine wieltjes heeft. Het is duidelijk: de maanden op de loopfiets hebben hun nut gehad. Josse stapt op en rijdt weg alsof hij nooit anders gedaan heeft.

Vanochtend speelt Renee, die Josse kent van de crèche, bij ons. Jasmijn is naar school maar heeft haar make-up spullen laten slingeren. Dat moet je natuurlijk nooit doen. Het resultaat is, gelukkig, wel een hele leuke foto.

We zijn in Elst voor de verjaardag van Roos en Josse heeft zijn Mega-Toby pak nog aan. Dat komt goed uit want de entertainment bestaat uit een (ons onbekende [!]) DVD van Mega Mindy.

Zit je in Denemarken, ver weg van de dagelijkse beslommeringen, blijkt de zus van oma (en dus de oudtante van Josse) enkele kilometers verderop vakantie te houden. In het bijzijn van haar eigen kleinkinderen, en dus de achterneven en -nicht van onze kinderen. Tijd voor een bezoekje, natuurlijk, en een (zeldzame) foto.

Vlnr: Jasmijn, Joris, Emma, Sebastian, Sophie, Josse, Stijn.

Josse loopt veel heen en weer naar het huis van Noortje, die een paar meter verderop woont. Wat hij daar allemaal uitspookt weten wij ook niet, maar af en toe sturen de ouders van Noortje de foto’s. Er zitten mooie tussen!

Mensen mensen,

wat is het warm, niet?

De buurvrouw staat aan de deur met een hele grote doos. “Dit heeft je vrouw zeker besteld?”

Nou, inderdaad, maar er zitten geen kleren in deze keer. Het is een elektrische gitaar voor Josse (en zijn zus). Het is voorwaar geen straf om kind te zijn in 2011!

Hij kan best hard maar tot dusver houden we het uit. Josse speelt de ene na de andere solo maar is vooral gefascineerd door de drie lampjes op het einde van de steel.