Hallo Josse!

We zijn in Elst voor de verjaardag van Roos en Josse heeft zijn Mega-Toby pak nog aan. Dat komt goed uit want de entertainment bestaat uit een (ons onbekende [!]) DVD van Mega Mindy.

Zit je in Denemarken, ver weg van de dagelijkse beslommeringen, blijkt de zus van oma (en dus de oudtante van Josse) enkele kilometers verderop vakantie te houden. In het bijzijn van haar eigen kleinkinderen, en dus de achterneven en -nicht van onze kinderen. Tijd voor een bezoekje, natuurlijk, en een (zeldzame) foto.

Vlnr: Jasmijn, Joris, Emma, Sebastian, Sophie, Josse, Stijn.

Josse loopt veel heen en weer naar het huis van Noortje, die een paar meter verderop woont. Wat hij daar allemaal uitspookt weten wij ook niet, maar af en toe sturen de ouders van Noortje de foto’s. Er zitten mooie tussen!

Mensen mensen,

wat is het warm, niet?

De buurvrouw staat aan de deur met een hele grote doos. “Dit heeft je vrouw zeker besteld?”

Nou, inderdaad, maar er zitten geen kleren in deze keer. Het is een elektrische gitaar voor Josse (en zijn zus). Het is voorwaar geen straf om kind te zijn in 2011!

Hij kan best hard maar tot dusver houden we het uit. Josse speelt de ene na de andere solo maar is vooral gefascineerd door de drie lampjes op het einde van de steel.

Josse en Aiden maken een rondje op de loopfiets. Om de hoek zijn ze al bezig met het opbreken van de straat en verandert de stoep in een lint van platen. Er is een grote machine bezig zand te scheppen. Dat is wel even de moeite om voor te stoppen.

Daarna snel weer verder op die verdraaid rappe fietsjes, waardoor papa er in een sprint achteraan moet.

We nemen de slee mee naar de hei en het wonder voltrekt zich: Josse wil d’r op! Als het maar hard gaat.

De sneeuw, hij ligt op straat, in grote hoeveelheden. We halen de slee weer uit de opslag en dit jaar zit Josse er maar liefst twee straten op. Daarna moet hij, net zoals vorig jaar, de slee weer zelf trekken. De lege slee, uiteraard, waardoor het doel van de oefening een beetje uit beeld raakt. Nou ja, als hij het maar leuk vindt.

Je hoort wel eens wat geschuivel over het dak en natuurlijk ligt er in de ochtend af en toe een cadeautje in de schoen, maar het is toch wel even schrikken als je een Zwarte Piet in het echt tegen komt.