Hallo Josse!

He dat is leuk: nichtje Sophie komt een nacht logeren. De kinderen spelen buiten en Josse heeft zelf zijn muts opgezet. En zijn jas aangedaan!

Af en toe plaatsen we een foto als buurjongen Aiden komt spelen. Gewoon, om te kijken hoe groot de jongens al worden. Vorige aflevering. Vandaag:

We zijn voor Armin zijn verjaardag in Breukelen. Armin woont in een huis dat vroeger een paardenstal is geweest (net zoals wij in een zwijnenstal wonen, maar dan anders) en om dat te bewijzen hangen de drinkbakken nog aan de muren. Op paardenhoogte, maar door de bank eronder kun je er toch aardig inklimmen.

Van daaruit kijken onze koters lekker naar de televisie. Handig!

Vanwege de sneeuw mag de NS voor vandaag een negatief reisadvies hebben afgegeven, als Aiden langskomt bouwt hij met Josse een prima spoorlijn.

U ziet het aan de blote voeten: de vloerverwarming maakt het behagelijk warm.

We zijn weer in Nederland en rijden direct door naar het pittoreske Oudemirdum voor de familiedag van Opa Gerard’s tak van ons geslacht. Het is een goed georganiseerde dag en Josse maakt er een geslaagd bezoek van. Eerst wat holes op de (midget-) golfbaan,

en dan door achter de teugels van de paardentram terug naar het dorp.

Liplezers zien hier nog de uitstervende ‘o’-klank, wat wil zeggen dat Josse ons zojuist heeft gewaarschuwd voor een aanstormende autoooo!

Papa en mama gaan het weekend samen naar Antwerpen. Josse mag samen met Jasmijn logeren in Anloo. Jasmijn is al een pro, voor Josse is het de eerste keer. Ze lijken geen tijd gehad te hebben om papa of mama te missen:

We zijn op bezoek bij neef Mats voor zijn verjaardag. Mats heeft een klein koffiezetapparaat gekregen waar Josse zich meteen over ontfermt. Het maakt echte geluiden en gelukkig komt er gewoon water uit, dat door de kleine man eerlijk verdeeld wordt over de gasten. Het gaat vrijwel zonder morsen.

Op zaterdag rijden we naar Breukelen om op bezoek te gaan bij (onder meer) Armin. Armin is bijna 4 maanden jonger dan Josse, maar dat verschil zie je er niet aan af.

De twee vermaken zich in het huisje dat net in Armin’s tuin geplaatst is, maar helemaal veilig is het nog niet. Josse knikkert er meer dan eens uit. De verstandhoudingen zijn wel goed, mede doordat Jasmijn een oogje in het zeil houdt. We eten salade in de tuin, waar Josse niet zo van blijkt te houden. Gelukkig is er ook een ei bij.

Op Hemelvaartsdag fietsen we naar Weesp om eindelijk eens naar de tweede van Willem en Carolien te kijken. Leuke baby, maar voor Josse en Jasmijn telt toch vooral dat er in hetzelfde huis een hondje te aaien is. Jasmijn was de vorige keer nog wat bang, Josse heeft daar sowieso geen last van en deze keer overwint ook zijn zus haar angst. Baron, het hondje in kwestie, vindt het allemaal best.

Kijkt u nog even naar deze foto van bijna anderhalf jaar geleden? Josse en buurjongen Aiden, liggend in de box.

Inmiddels zijn beide jongens een stuk groter, zoals bleek toen Aiden hier woensdag even op bezoek was.