Hallo Josse!

Jongstleden vrijdag treffen voorbijgangers in de koelkast een stuk kaas met duidelijke schade aan. Na het meten de omvang van het gat en een vergelijking met de gebitten van de inwonende kinderen wordt een arrestatie verricht. Geconfronteerd met het technisch bewijs bekent de verdachte al snel. Het betreft een 2-jarige inwoner van Bussum. Gepaste maatregelen zullen worden getroffen.

Tjonge, lekker weer is het, zeg. Tussen de middag eten we buiten.

Eten met Josse is de laatste tijd echt een probleem. Josse lust niks en moet veel toegesproken worden om het minimum aantal hapjes naar binnen te laten gaan. Dat was vroeger wel anders.

Uiteraard is er bij het toetje geen enkel probleem. De vla gaat hard naar binnen en als het bakje leeg is mag mama het aanpakken. Ombeurten zitten ze stil.

Aan het eind van deze zaterdag gaan we uit eten bij de Mexicaan. Het is geen onverdeeld succes: eerst wil Jasmijn om onduidelijke reden niet mee, als we uiteindelijk toch binnen zijn bestelt Josse een enorm glas chocolademelk dat hij in één teug leegdrinkt. Daarna is de interesse in het eten minimaal, vooral als in de hoek van het restaurant een enorm aquarium blijkt te staan. De tapas komen (met dank aan papa en mama) wel allemaal op.

Eten in Frankrijk, het blijft een genot. Zie hier de jonge genieter aan de slag met zijn croissant gedoopt in Yoplait.

Op papa’s verjaardag helpen Josse en Jasmijn in de keuken om een (kwark-)taart in elkaar te flansen. Nou ja, helpen. Voornamelijk bij het weer schoonmaken van het keukengerei wil het duo wel een handje uitsteken. Jasmijn brengt haar broer de fijne kneepjes bij. Hap!

Papa is een beetje moe en mama staat vroeg op met Josse en Jasmijn. Voordat we gaan eten, zetten we eerst het oud papier buiten en krijgen de poezen van de buren te eten. Josse wil net als Jasmijn eten in de bakjes doen. Voordat mama het weet heeft Josse een brokje in zijn mond. Volgende keer maar eerst ontbijten voordat we naar de poezen gaan.

Opa en oma waren er en hadden opgepast. We zaten samen met ons gezinnetje aan tafel. Josse was vooral moe: lange dag, en hij had duidelijk geen zin in het eten. Dan kun je heel geduldig gaan voeren, maar vandaag kozen we voor de andere mogelijkheid: laat maar smeren, er komt altijd iets in zijn mond.

Het daaropvolgende tafereel zal oma lang bijblijven want smeren, dat is Josse wel toevertrouwd. Zie hieronder voor een kleine impressie.

Zou Josse de potjes alweer beu zijn? Toegegeven, het is wat laffe kost maar wel erg makkelijk klaar te maken. Inmiddels zijn er steeds meer tekenen dat Josse liever mee-eet met de pot van de rest van het gezin. Zie hier wat er gebeurt als Thijs en Jasmijn opde achtergrond klungelen met zijn zonnebril.

Mama meldt dat ze met Josse boekjes leest, en hij daar veel plezier aan heeft. Ja ja. Nou heb ik hem een paar dagen geleden eens een boekje gegeven, maar lezen ho maar.

Wel goed voor de vezels in het dieet.