Hallo Josse!

Opa en oma waren er en hadden opgepast. We zaten samen met ons gezinnetje aan tafel. Josse was vooral moe: lange dag, en hij had duidelijk geen zin in het eten. Dan kun je heel geduldig gaan voeren, maar vandaag kozen we voor de andere mogelijkheid: laat maar smeren, er komt altijd iets in zijn mond.

Het daaropvolgende tafereel zal oma lang bijblijven want smeren, dat is Josse wel toevertrouwd. Zie hieronder voor een kleine impressie.

Zou Josse de potjes alweer beu zijn? Toegegeven, het is wat laffe kost maar wel erg makkelijk klaar te maken. Inmiddels zijn er steeds meer tekenen dat Josse liever mee-eet met de pot van de rest van het gezin. Zie hier wat er gebeurt als Thijs en Jasmijn opde achtergrond klungelen met zijn zonnebril.

Mama meldt dat ze met Josse boekjes leest, en hij daar veel plezier aan heeft. Ja ja. Nou heb ik hem een paar dagen geleden eens een boekje gegeven, maar lezen ho maar.

Wel goed voor de vezels in het dieet.

Met het drinken uit een flesje ging het al tijden niet zo goed bij Josse. Hij sabbelde oneindig op de speen maar dronk zeer matig, tot groot verdriet van papa, oppassers en de juffrouwen op de crèche. Maar vandaag heeft juf Femke een list bedacht: als de melk wordt aangeboden in de blauwe Difrax fles, in plaats van de doorzichtige variant van Avent, blijkt Josse de fles in één teug leeg te tanken.

Waarom? Misschien door de hardere speen, misschien door het andere uitzicht; misschien was het toeval en doet hij het alleen vandaag. Hoe dan ook hebben we de fles mee naar huis gekregen voor nader onderzoek. U hoort meer zo gauw we het weten!

Josse is al eerder uit eten geweest, maar lag toen nog de hele tijd te slapen in de wieg of in de maxi-cosi. Vanavond mocht hij al in zijn eigen stoel aan tafel zitten en hoewel we nog niet eens zo lang bijvoeden lust Josse er wel pap van. Of zoals deze avond een stoofpotje met rundvlees, wortel en tomaat.

Zoals we enkele dagen geleden al schreven zijn we voorzichtig begonnen met het bijvoeren van Josse. Een bezoek aan het consultatiebureau heeft voor verdere ontwikkelingen op dat vlak gezorgd.

Ten eerste de broodkorst, waar we mee begonnen waren. Mag niet: de gluten die erin zitten kunnen voor allergie zorgen. Maar het gewicht van Josse was volgens de arts weer verder naar beneden gekropen, en gecombineerd met het feit dat hij ook steeds vaker ’s nachts komt drinken leidde dit tot het advies meer te gaan bijvoeden. Volgens ons valt het trouwens wel mee met zijn gewicht als je kijkt ten opzichte van borstgevoede baby’s, zie onderstaande plaat. Josse was op 1 april 8065 gram.

Maar goed, bijvoeden dus. We kiezen ’s ochtends voor een vruchtenpapje en ’s avonds voor meeëten met de pot. Dat is altijd lachen want voedsel in je mond stoppen is niet zo makkelijk als het lijkt. Dinsdag waren het wortels.

De wortel op de tafel is een beetje als het stuk zeep in de douche: altijd dichtbij maar moeilijk te grijpen. Na afloop moeten we even met de dweil over de vloer.

Het gaat goed met de bereisdheid van Josse, die afgelopen vrijdag voor het eerst de landsgrens overstak en daarmee in België terechtkwam. We reden naar een Center Parc (zie ook hier) en maakten mooie avonturen mee. Hoogtepunten:

Babyzwemmen met mama!

Maar hoe krijg je zo’n kind weer droog? En wat doe je ermee terwijl je jezelf afdroogt? Op de tweede vraag is een logisch antwoord: je hangt het kind even aan de muur in een uitklap-kinderstoeltje.

Fruithapje!

Rechtop zitten in de wieg!

Met Josse in de Maxi Cosi gaan we tapas eten in de stad. Het is de eerste keer dat Josse zittend naar een restaurant mag (al eerder maakte hij een etentje liggend mee, in de bak van de kinderwagen). De vele hapjes boeien eindeloos maar het menu blijft bij een broodkorst.

De serveerster is zo onder de indruk van onze kleine spruit dat ze een foto van haar eigen zoontje komt laten zien. Ze maakt een foto met mama’s mobiel; de kwaliteit laat te wensen over.

Hoewel hij officieel nog twee weken te gaan heeft konden we de smekende ogen van Josse niet langer aanzien en heeft hij, twee dagen geleden, zijn eerste broodkorst gehad. Het had niet veel om het lijf: de korst werd besabbeld en belandde stukje bij beetje op de grond. Grote tevredenheid bij de jonge eter.

Zie overigens ook de, nog steeds wat ontstoken, ogen. Het gaat redelijk goed met Josse maar hij ziet er wat zielig uit en heeft nog een naar hoestje. Lachen kan hij nog wel, gelukkig.

Het menu van Josse is dagelijks hetzelfde, namelijk uitsluitend borstvoeding. Net zoals bij zijn zus is het de bedoeling om hem in ieder geval tot een half jaar geen bijvoeding te geven. Dat wordt de laatste tijd steeds moeilijker want Josse heeft het eten ontdekt.

We dachten eerst dat hij niet langer in de stoel op tafel wilde zitten omdat hij überhaupt alleen nog maar rechtop wil zitten, maar eenmaal bij zijn ouders op schoot heeft Josse alleen nog maar oog voor hetgeen er op tafel staat. En het is ook niet eerlijk natuurlijk, als de hapjes steeds net langs je hoofd schieten op weg naar de mond van vader of moeder.

Wat te doen? Zoals een kennis ooit opmerkte, als een kind smachtend naar de autosleutels kijkt laat je ‘m ook niet een stukje rijden, en dus houden we het voorlopig bij melk. Maar kijk toch eens naar die blik.