Hallo Josse!

We hadden een tijdje geleden het fiets-vestje van Jasmijn weer van zolder gehaald. U weet nog wel, een vest met een handvat op de rug zodat de kleine kan leren fietsen zonder steeds op de grond te vallen. Josse stond al tijden te springen, en vanochtend was het zover: vest aan en fietsen!

Hier nog even op de afdanker van Jasmijn, die mooie kleine wieltjes heeft. Het is duidelijk: de maanden op de loopfiets hebben hun nut gehad. Josse stapt op en rijdt weg alsof hij nooit anders gedaan heeft.

Op zondag gaan mama en de kinderen met de trein naar Groningen voor de verjaardag van neef Mats. Papa komt later na.

Het is een leuk feest en een goede gelegenheid voor Josse om eens nader kennis te maken met zijn jongste neef Enzo, die ook op het feestje van zijn broer aanwezig is.

We zijn in Elst voor de verjaardag van Roos en Josse heeft zijn Mega-Toby pak nog aan. Dat komt goed uit want de entertainment bestaat uit een (ons onbekende [!]) DVD van Mega Mindy.

Het is Pasen. Tijd om de eieren van een kleurig jasje te voorzien.

Ja, beste lezer, dit zijn lopende eieren met voetjes. Het is een beetje een vreemde kip.

Als oma Janny op komt passen heeft ze geluk: de kapper heeft een half uurtje tijd om het haar even netjes in model te kammen. Dat doet een mens goed.

Het is nog koud maar de zon klimt alsmaar hoger en we kunnen de lente al bijna ruiken. Tijd weer om buiten te gaan spelen. Als Berend op bezoek is gaan de jongens voor het eerst dit jaar het speelhuisje in. Met muts en sjaal, dat wel.

Het is alweer anderhalf jaar geleden dat we in het Dick Brunahuis in Utrecht waren, dus toen de buurvrouw belde of Josse vanmiddag mee wilde was het snel beslist: op naar de Domstad. In het museum is niet veel veranderd.

Maar met buurjongen Aiden erbij is het natuurlijk wel fijn spelen in de Nijntje-zaal. Buurmeisje Julia is er ook bij.

Gek genoeg is er niet eens zo heel veel te doen in de speelzaal, maar de jongens brengen er zonder problemen een uur door. In het Nijntje-huis hangt nog een jas aan de kapstok, die verrassend goed past.

Nou, leuk weer. We komen over een tijdje nog wel eens terug!

We rijden dit weekend naar Amersfoort om een bakfiets te kopen (foto’s volgen). Maar hoe krijgen we dat ding thuis? Splitsen maar: mama met Jasmijn op de fiets, papa met Josse in de auto. We spreken halverwege af, maar dat is natuurlijk geen eerlijke race. Tijd genoeg dus om de auto eens even door de wasstraat te halen. Na enig overleg besluit Josse dat hij wel in de auto wil blijven zitten als de grote borstels er overheen gaan. Het lijkt wel kermis! Maar de borstels maken ook wel een hoop lawaai.

We overleven de wasbeurt en rijden als nieuw de wasstraat weer uit.

Na de twee jaar ervaring durft Josse dit jaar voor het eerst mee naar de voordeur als er op pakjesavond geklopt wordt. Zwarte Piet is helaas alweer uit zicht maar de buit is aanzienlijk.

Er zijn veel mooie cadeautjes waar Josse nog maanden mee vooruit kan. Favoriet? Vooralsnog is dat de raceauto, en de Lego-trein die zelfstandig een (wel heel kort) rondje rijdt. Dat voorspelt veel goeds voor onze voorjaarstrip naar Billund.

Het stormt en het regent maar de kinderen doen er niets op uit: het is Sinte Maarten en we moeten de deuren langs.

Josse pakt het slim aan: bij het zingen blijft hij op de achtergrond maar zogauw de laatste noot geklonken heeft staat meneer vooraan om de buit in ontvangst te nemen. De grote tas is niet voor niets! [vorig jaar]