Hallo Josse!

Als oma Janny op komt passen heeft ze geluk: de kapper heeft een half uurtje tijd om het haar even netjes in model te kammen. Dat doet een mens goed.

Het is nog koud maar de zon klimt alsmaar hoger en we kunnen de lente al bijna ruiken. Tijd weer om buiten te gaan spelen. Als Berend op bezoek is gaan de jongens voor het eerst dit jaar het speelhuisje in. Met muts en sjaal, dat wel.

Het is alweer anderhalf jaar geleden dat we in het Dick Brunahuis in Utrecht waren, dus toen de buurvrouw belde of Josse vanmiddag mee wilde was het snel beslist: op naar de Domstad. In het museum is niet veel veranderd.

Maar met buurjongen Aiden erbij is het natuurlijk wel fijn spelen in de Nijntje-zaal. Buurmeisje Julia is er ook bij.

Gek genoeg is er niet eens zo heel veel te doen in de speelzaal, maar de jongens brengen er zonder problemen een uur door. In het Nijntje-huis hangt nog een jas aan de kapstok, die verrassend goed past.

Nou, leuk weer. We komen over een tijdje nog wel eens terug!

We rijden dit weekend naar Amersfoort om een bakfiets te kopen (foto’s volgen). Maar hoe krijgen we dat ding thuis? Splitsen maar: mama met Jasmijn op de fiets, papa met Josse in de auto. We spreken halverwege af, maar dat is natuurlijk geen eerlijke race. Tijd genoeg dus om de auto eens even door de wasstraat te halen. Na enig overleg besluit Josse dat hij wel in de auto wil blijven zitten als de grote borstels er overheen gaan. Het lijkt wel kermis! Maar de borstels maken ook wel een hoop lawaai.

We overleven de wasbeurt en rijden als nieuw de wasstraat weer uit.

Na de twee jaar ervaring durft Josse dit jaar voor het eerst mee naar de voordeur als er op pakjesavond geklopt wordt. Zwarte Piet is helaas alweer uit zicht maar de buit is aanzienlijk.

Er zijn veel mooie cadeautjes waar Josse nog maanden mee vooruit kan. Favoriet? Vooralsnog is dat de raceauto, en de Lego-trein die zelfstandig een (wel heel kort) rondje rijdt. Dat voorspelt veel goeds voor onze voorjaarstrip naar Billund.

Het stormt en het regent maar de kinderen doen er niets op uit: het is Sinte Maarten en we moeten de deuren langs.

Josse pakt het slim aan: bij het zingen blijft hij op de achtergrond maar zogauw de laatste noot geklonken heeft staat meneer vooraan om de buit in ontvangst te nemen. De grote tas is niet voor niets! [vorig jaar]

Op deze zondag kunnen we eindelijk de kaartjes voor het theater gebruiken die we maanden geleden bestelden. Josse gaat met mama naar Dirk Scheele, de man die we kennen van de CD in de autoradio. Papa, die altijd klaagt over Dirks slecht lopende teksten, is er niet bij. Dat scheelt een hoop gezeur, en Josse stoort zich er gelukkig niet aan. Als alle kinderen op het podium mogen komen durft hij zelfs vlak bij de zanger te gaan staan!

Mama maakt wentelteefjes. Zoals wel vaker wil Josse graag meehelpen met koken en deze keer kan het: doop het oude brood in het melk-ei mengsel. Het resultaat is om te watertanden!

De laatste keer dat we Josse zijn derde verjaardag vieren is op school. Er wordt gezongen, getrakteerd en de juf maakt met trillende hand een foto:

Zo, en nu kunnen de slingers weer naar beneden.

Vandaag is Josse echt jarig, maar het grote feest is al achter de rug. Het is een normale crèchedag, nou ja, een waarop Josse mag trakteren. De jarige Job komt terug met zijn hoofd vol schmink.