Hallo Josse!

“Weet je wat ik durf?” zegt Josse als we bij de kinderboerderij zijn. “Een konijn kan uit mijn hand eten.”

Dat moeten we zien, want een echte held met dieren is Josse tot nu toe niet geweest. En verhip, hij kan het inderdaad. Als de andere konijnen ook doorkrijgen dat er iets te halen valt en een grote kudde onze zoon belaagt, is het uit met de pret. De rest van het voer is voor de kippen.

In de overgang tussen de Sinten Maarten en Klaas verrast Josse ons met deze eigen compositie:

Sinterklaas kapoentje,
de koe die heeft een schoentje.
De meisjes hebben rokjes aan,
daar komt sinterklaasje aan!

Het mag natuurlijk niet, maar als we even niet opletten springt Josse graag van de tweede tree van de trap naar beneden. Of van een stoel. Of, zoals hier, van de tafel naar de bank.

Josse’s kennis van auto’s neemt dagelijks toe. De papa-auto natuurlijk, brandweer-, politie- en ambulance-auto’s en ook buurvrouw Betty’s bolide worden feilloos herkend. Je gaat onwillekeurig toch denken aan een carrière in de autoindustrie. Wie weet, misschien komt het ooit nog eens tot een eigen autolijn.

Josse houdt zo van knutselen dat andere favoriete bezigheden op dezelfde manier aangeduid worden. Fietselen bijvoorbeeld.

Hier onderhandelen broer en zus over het aantal stickers dat Josse mag hebben om op zijn kunstwerk te plakken:

Het resultaat is de moeite waard!

We lopen een stukje door de vrieskou en Josse heeft geen handschoenen aan. Koud hoor, maar gelukkig heeft papa een goed idee: met deze jas kun je de handen in de zakken doen. Zo loop je als keurig heerschap over de stoep, en de vingers blijven lekker warm!

We gaan een weekend weg en papa pakt de koffers in. Kijk, dat is typisch een karweitje waar Josse wel even mee kan helpen. Neem bijvoorbeeld die hydrofiele luiers, daar kan je er eigenlijk niet genoeg van meenemen.

Als Josse iets leuk vindt, dan is het wel te-le-visie kijken. Liefst de hele dag. En het mooie is, tegenwoordig kun je bijna overal televisie kijken. Op de televisie zelf natuurlijk, maar die weigert wel eens dienst (we trekken de stekker eruit sinds Josse weet waar de aan-knop zit). Dan is er gelukkig ook nog de collectie laptops, de draagbare dvd-speler en papa’s telefoon. En, als we boven op zolder zijn, de computer die daar geparkeerd staat.

Als er eenmaal een bepaald programma op een bepaald apparaat gespeeld heeft zijn de twee in Josse’s gedachten voor altijd verbonden. Zo is de desktop op zolder de exclusieve Bumba-machine, sinds de clown er een keer op te zien was. We geven, zoals zo vaak, maar toe aan de uitdrukkelijke wens om Boema telkens opnieuw te voorschijn te toveren.

Morgen komt Sinterklaas bij Josse op de creche en vanavond heeft mama Josse er van proberen te overtuigen de speen aan de Sinterklaas te geven. Eerst vond hij het niet zo’n goed idee, maar later kon het dan wel aan zwarte Piet. Morgen maar eens kijken of het gelukt is.

Jasmijn is fan van Mega Mindy en recent zijn twee nieuwe dvd’s aangeschaft. De tune van Mega Mindy klinkt volop door het huis. Papa en mama zingen de variant Mega Jasmijn. Josse kan er wel om lachen. Hij kijkt papa en mama uitdagend aan en zingt zelf Mega Josse!! Daar kan iedereen dan weer hard om lachen.