Hallo Josse!

Josse is dol op stofzuigen en heeft daarom een schoonmaaktrolley met stofzuiger gekregen! Hij vind het fantastisch en kan rustig een uur met de stofzuiger, veger of dweil door het huis rommelen. Zijn zus helpt hem daarbij graag.

Oma en opa passen op, en dus kunnen papa en mama er even een middagje vandoor. Achteraf krijgen we de foto’s, aan de hand waarvan we proberen na te gaan wat er allemaal gebeurd is in onze afwezigheid. Ik denk, verstoppertje.

Toch, kijk ze eens zitten, onze kinderen. De een met de duim in de mond, de ander kauwend op een deurstop. Krijgen ze wel genoeg te eten?

Je zou het niet zeggen als je hem zo ziet smullen van een pannenkoek en met zijn liefste glimlach maar Josse hangt hopelijk tegen een sprongetje aan. Josse doet het liefste iets wat hij net niet kan. Papa en mama kunnen het daarbij niet goed doen, helpen is natuurlijk uit den boze want Josse kan het echt wel zelf. Of papa en mama pakken iets af dan ontaardt dat bij Josse in grote razernij. De laatste optie is dat het toch niet helemaal lukt waarop Josse zich zwaar gefrusteerd op de grond laat vallen.

Geniet maar van de mooie foto.

Nu Josse (een beetje) kan lopen is het ook handig om schoenen te hebben in plaats van sloffen (ook handig voor het schoen zetten). Josse had van Mats een paar prachtige schoenen gekregen, maar mama wilde toch even checken of deze nog wel pasten. Wat bleek Josse heeft al maat 22. Toch maar even een nieuw paar gekocht voor deze jongeman, dus. Flexzooltjes bleken bovendien maar tot maat 22 te gaan, dus Josse moet snel goed gaan lopen.

Staan kan Josse al een hele tijd. Lopen kan hij onder begeleiding van een stoel, loopwagen of iets anders voor handen ook prima. Helemaal los lopen daar waagt Josse zich nog niet aan. Maar dit weekend deed hij zowaar een half eerste stapje.

Geen wonder natuurlijk: Josse kan alles.

Mama haalt Josse en Jasmijn na een dag werken (en vertraging) op van de creche. Papa heeft nog meer vertraging en zal pas laat thuis zijn. Mama begint met koken en Jasmijn mag televisie kijken, Josse rommelt wat in de kamer. Jasmijn gaat nog even snel naar de wc en daarna wordt Muis aangezet. Ondertussen is mama in de keuken en realiseert zich dat het wel erg rustig is in de kamer. Waar is Josse? Mama rent naar de kamer en ziet dat Jasmijn na het toiletbezoek de deur naar de hal open heeft laten staan. Mama heeft visioenen van een Josse die van de bovenste tree naar beneden valt, maar op de gang is geen Josse te bekennen. Snel verder zoeken, er klinkt wat gerommel in het toilet….. Mama kijkt om de hoek van de deur. Josse weet dat hij niet in het toilet mag komen en dat zal de reden zijn van zijn zeer triomfantelijke glimlach terwijl hij met zijn hand in de wc-pot zit.

Even later zitten Josse, Jasmijn en mama gewassen aan tafel. Er staat tortellini op het menu. Josse probeert er een. Er wordt vrolijk wat gekauwd en daarna verdwijnt de gehele tortellini in zijn keel. Dat gaat niet helemaal goed, mama slaakt een kreet terwijl zoonlief lijkt te stikken. Hij kokhalst een keer en kijkt daarna zeer vrolijk naar mama, dat was een leuk grapje he, lijkt hij te zeggen. Bij de volgende twee tortellini’s herhaalt het tafereel zich en kijkt Josse elke keer lachend naar mama.

Nu Josse een steeds betere coördinatie krijgt neemt het gevaar in huis snel toe. Waar eerst nog voorzichtig langs tafels geschoven werd is het nu zaak om er zo snel mogelijk bovenop te klimmen. Dat kan niet goed gaan, zou je zeggen, en zo is het ook. Gelukkig zijn we er tot nu toe op tijd bij om meneer naar beneden te tillen. Het helpt dan ook dat Josse op elk overwonnen object begint te gillen van plezier.

Nu Josse echt een beetje door kan kruipen komt het vaker voor dat hij door een openstaande deur glipt en uitkomt bij de trap. Daar hadden we met Jasmijn, waarmee we in een appartement woonden, geen last van.

De trap is prachtig en Josse klautert zo de treden op. Levensgevaarlijk natuurlijk want zijn kleine knuisten laten nogal eens los. Het is dus oppassen geblazen en zaak om soms, om de nieuwsgierigheid te temperen, een wandeling met zijn tweeën omhoog te maken.

Rechtop staan door zich vast te houden aan objecten. Dat is ongeveer het stadium waarin Josse zich nu bevindt (en wel het grootste gedeelte van de dag). Maar dat duurt niet lang want het stadium lopen met hulpmiddel dient zich alweer aan. Kijk goed:

Nou is zo’n Ikea-krukje natuurlijk geen echte rollator en dus gaat het maar een halve meter goed.

Maar goed, de trend is duidelijk. We houden u op de hoogte.

Het is een onderwerp waar we wel vaker aandacht aan besteed hebben, maar de foto’s zijn zo grappig: Josse die van werkelijk elk voorwerp gebruik maakt om maar niet te hoeven zitten. De tafel:

een natuurlijk de stoel.