Hallo Josse!

Voor Josse halen we vandaag de tweede prik tegen de griep. Onderweg beleven we van alles (we gaan met een trein die vol zit met kleuters) en voor het prikgebouw staat opnieuw een ambulance, tot grote vreugde van Josse. Met goed humeur gaan we dus naar binnen, maar dat slaat om als de mouw omhoog moet. Na de prik is het huilen maar gelukkig staat de grote plastic koe weer te wachten. “Koe-hoe-hoe” huilt Josse nog even, en als hij erop zit komt de eerste lach alweer door.

Op de terugweg gaan we als beloning met de bus en zien we ook nog eens een politieauto én een ambulance. Vervelend voor de geschepte voetganger maar de prik is Josse inmiddels vergeten. Nu maar hopen dat de bijwerkingen meevallen.

Tja, tijdens het prikken ging het allemaal erg goed maar sindsdien is Josse een beetje ziek. Wel stoer nog, natuurlijk, maar ook ziek. Hopelijk snel weer beter.

Josse lijkt soms al best een grote jongen. En vanavond op de school van Jasmijn mag hij zowaar zelf een beetje aanmodderen bij de glijbaan. Resultaat is jammer genoeg dat hij uitglijdt op de trap en met zijn hoofd net op de volgende tree valt. Tja dan is het alweer tijd om naar huis te gaan.

Josse is al een paar dagen niet lekker. Maandag mocht hij thuisblijven van de crèche, vandaag dachten we dat het leed wel weer geleden zou zijn. Helaas: om 11 uur hing de leidster aan de lijn en mocht meneer weer afgehaald. Marianne doet haar plicht en laat de collega’s in verwarring achter.

Diagnose waterpokken. Het heerste al enige tijd op de crèche en vanavond tellen we 5 rode vlekjes, waarvan een er al serieus uitziet. Opmerkelijk: Jasmijn is ook lusteloos en moe, hoewel die al immuun zou moeten zijn.

Tja, meestal zijn we zeer opgetogen over onze kleine man, maar de laatste tijd zijn er op de creche ook minder leuke ontwikkelingen.

Josse blijkt niet altijd even lief tegen andere kindjes als hij zijn zin niet krijgt. De leidsters moeten met man en macht bijsturen. Na flink wat vermaningen is hij vaak weer poeslief.

Thuis staat Jasmijn gelukkig haar mannetje, eens kijken hoe wij dit gedrag zo snel mogelijk kunnen verbeteren.

Met het wondje boven het oog gaat het eigenlijk prima. Maar helaas komt een ongeval nooit alleen, en dus kukelde Josse afgelopen vrijdag nog even tegen de muur. Resultaat: een bult ter grootte van een ei, die gelukkig snel weer slonk. Er zijn wel weer wat krasjes ontstaan, zodat het voorhoofd van de kleine buitelaar er steeds interessanter uit begint te zien.

Al dat klimmen, het moest natuurlijk ooit fout gaan. Vanmiddag belde de crèche dat Josse na een klimpartij gevallen was en misschien wel even naar de dokter moest. Inderdaad zat er een mooie snee boven zijn wenkbrauw.

Gelukkig had de dokter nog een rolletje plakband liggen en bleek Josse net zo stoïcijns als zijn vader op die leeftijd: tijdens de hele operatie geen kik. Nu maar eens kijken hoe het geneest.

Je zou het niet zeggen als je hem zo ziet smullen van een pannenkoek en met zijn liefste glimlach maar Josse hangt hopelijk tegen een sprongetje aan. Josse doet het liefste iets wat hij net niet kan. Papa en mama kunnen het daarbij niet goed doen, helpen is natuurlijk uit den boze want Josse kan het echt wel zelf. Of papa en mama pakken iets af dan ontaardt dat bij Josse in grote razernij. De laatste optie is dat het toch niet helemaal lukt waarop Josse zich zwaar gefrusteerd op de grond laat vallen.

Geniet maar van de mooie foto.

We zijn op Vlieland en het komt niet mooi uit, Josse is precies op de dag van vertrek ziek geworden. Het is een virus, opgepikt van de crèche, dat blaasjes veroorzaakt en “een ziek gevoel”. Daar lijkt het inderdaad op want tegen bedtijd is het huilen voor tien. Gelukkig is het overdag wel uit te houden en dus houden we de moed erin.

We nemen de kids mee naar het strand, ook in de hoop dat zeewater iets doet voor de plekjes van Josse (tja, je probeert eens wat). Het is niet duidelijk of dit werkt maar het zeewater is heeft zeker Josse’s interesse.

Buiten is het warm, een slechte tijd om ziek te zijn. Toch is Josse niet helemaal lekker. Donderdag moest papa hem zelfs van de crèche halen omdat de koorts te hoog was. Dat is inmiddels minder, maar er wordt nog flink gesnotterd en soms huilt Josse spontaan wat. Het is allemaal niet ernstig maar het warme weer maakt het wel vervelend. Gelukkig is een ander probleem daardoor verdwenen: Josse drinkt zijn flesjes nu hard leeg.