Hallo Josse!

We zijn in Hengelo op de verjaardag van Oma Elise. Josse voelt zich een grote jongen want doet aardig mee met de rest. Van de glijbaan, op de trampoline, door de apenkooi. En zelfs in de auto. Het duurt nog even, maar dan hoeft papa niet altijd meer zelf te rijden!

Mama haalt Josse en Jasmijn op van de creche en loopt langs de buren omdat Donna komt logeren. Trots vertelt mama dat Josse al mama kan zeggen en zegt tegen Josse ‘ Zeg eens mama’. Josse kijkt op en zegt ‘papa’. Ook leuk!

Het zijn zware dagen voor Josse, die plotseling overal vanaf dondert. Zondag maakte hij een smak uit het ouderlijk bed, vandaag ging het balanceren met een stoel net niet lang genoeg goed. Niet dat er lang gehuild wordt, maar de blauwe plekken blijven wel zitten op het lachende gezicht.

Het hoort erbij, denken we maar, en wie nooit valt weet niet wat gevaarlijk is. En als het goed gaat, loopt Josse zomaar van de tafel naar de stoel (met de hand op een van beiden, natuurlijk). Geen vooruitgang zonder risico, nietwaar? Of zou het toch genetisch zijn?

Het moederdagcadeau van Josse kregen we mee van de crèche, maar we nemen aan dat hij het zelf gemaakt heeft. Het was prachtig.

Vandaag was een bijzondere dag. Vanaf maand 3 sliep Josse prima door en maakte regelmatig nachten van 20.00u tot 04.00u, maar ziekte in maand 4 gooide roet in het eten. In de maand maart en april tot nu toe waren de nachten pet. Soms 2x maar regelmatig 3x werd Josse wakker om alleen weer bij mama (na wat drinken) in slaap te willen vallen. Maar vannacht was het zover, Josse heeft weer doorgeslapen van 23.45u tot 6.45u! Mama werd zelfs verbaasd wakker door de wekker om 6.30u. En zo zat het hele gezin om ca. 7.30u vrolijk aan tafel.

Josse is nu al een tijdje ziek. En zelfs nu hij ziek is, is het nog een schatje. Hij huilt zelden, klaagt soms een beetje en ziet er vooral niet uit met zijn ontstoken oogjes, zijn loopneus en zijn bleke gezichtje. Maar vooral nu hij weer beter wordt merk je wat voor een lieverdje het normaal wel niet is. Hij heeft alweer het hoogste woord en lacht superlief.

Papa en Josse lezen samen de krant!

Josse is meer en meer geïnteresseerd in zijn omgeving. Lag hij eerst in de box te huilen als het hem te veel werd, nu roept hij als hij even niet meer bij zijn speeltje kan. Zo kan het veranderen in een paar weken.

Josse is alweer drie maanden oud en dat laat hij merken ook. Papa en mama plukken hier de vruchten van, Josse slaapt nl. ’s nachts van 21.00u tot 06.00u de volgende ochtend! Daarnaast lacht en kletst Josse honderduit en tikt hij moeiteloos nog een flesje weg.

Josse had al eerder kunstjes laten zien, maar vandaag was het weer raak. Vanochtend na de verschoning had mama Josse op zijn buik gelegd. Vervolgens zette hij zich met een harde trap tegen mama’s been af en leek daadwerkelijk te kruipen om vervolgens op zijn buik te rollen.

’s Avonds ging Josse in de Tummy tub. Hij vertikte het alleen om te gaan zitten. Hij vond het veel interessanter om te blijven staan, dan kon hij tenminste ook zijn zus in het bibabad zien!

Wat schetst onze verbazing. Toen Jasmijn net zo oud was als Josse nu (scheelt 1 dagje…), schreven wij eenzelfde stukje over doorslapen.