Hallo Josse!

De fotograaf is op de crèche geweest. We krijgen een groepsfoto van de babygroep met onze zoon erbij. Door de matige doorstroming naar de volgende groepen zijn sommige baby’s al een beetje, ehm, groter.

Veel kinderen zitten niet de hele week op de crèche en dus is deze groep eigenlijk elke dag anders. Wie wel altijd samen met Josse naar de crèche gaat, dat is zijn zus. We krijgen ook een dubbelportret.

We verblijven aan de Middellandse Zee, maar wel aan een gedeelte waar het strand bestaat uit grote en nog grotere keien. Voor ons plezier is ter hoogte van het park wat zand opgespoten. Maar dat is juist voor kinderen van nog geen 1 een slecht idee! Josse neemt een hapje.

Gelukkig is de zee zelf een stuk interessanter. De keien in de branding vormen in feite een grote ballenbak waar Josse prima mee kan spelen. Ook in de golven vindt hij het leuk, totdat een groot exemplaar hem overspoelt.

Dan is het wel mooi geweest en mag mama voor wat warmte zorgen.

Met papa (en een pufje van mama’s schuimgel).

(Let u niet op de rommel?) En met mama, natuurlijk.

En vooruit, met het hele gezin zoals vastgelegd door de parkfotograaf met de hele grote lens op weg naar het zogenaamde Witte Diner (hierboven waren we al omgekleed, zo te zien).

Josse kan al goed mee met de ‘groten’. Gelukkig zorgt Donna heel goed voor hem.

Josse gaat al de hele zomer mee naar Oud Valkeveen en nu zo langzamerhand kan hij ook in meer en meer attracties. Zo zat hij al in de ballenbak en op het springkussen. Vandaag zat hij voor het eerst in de draaimolen. Jasmijn houdt haar broertje goed vast!

We zijn op Vlieland en het komt niet mooi uit, Josse is precies op de dag van vertrek ziek geworden. Het is een virus, opgepikt van de crèche, dat blaasjes veroorzaakt en “een ziek gevoel”. Daar lijkt het inderdaad op want tegen bedtijd is het huilen voor tien. Gelukkig is het overdag wel uit te houden en dus houden we de moed erin.

We nemen de kids mee naar het strand, ook in de hoop dat zeewater iets doet voor de plekjes van Josse (tja, je probeert eens wat). Het is niet duidelijk of dit werkt maar het zeewater is heeft zeker Josse’s interesse.

Zou Josse de potjes alweer beu zijn? Toegegeven, het is wat laffe kost maar wel erg makkelijk klaar te maken. Inmiddels zijn er steeds meer tekenen dat Josse liever mee-eet met de pot van de rest van het gezin. Zie hier wat er gebeurt als Thijs en Jasmijn opde achtergrond klungelen met zijn zonnebril.

Helemaal scherp is de foto niet, maar het is dan ook een actiefoto. Zie hier Jasmijn met haar broer in het kinderwagentje door de Ekoplaza scheuren, tot groot plezier van beiden. Gelukkig bleven de stellingen overeind.

Met Josse in de Maxi Cosi gaan we tapas eten in de stad. Het is de eerste keer dat Josse zittend naar een restaurant mag (al eerder maakte hij een etentje liggend mee, in de bak van de kinderwagen). De vele hapjes boeien eindeloos maar het menu blijft bij een broodkorst.

De serveerster is zo onder de indruk van onze kleine spruit dat ze een foto van haar eigen zoontje komt laten zien. Ze maakt een foto met mama’s mobiel; de kwaliteit laat te wensen over.

Onze stoelen zijn terug van de bekleder. Dat treft, want Josse blijft tegenwoordig netjes rechtop zitten als je ‘m precies goed neerzet. Foto!