Hallo Josse!

De buurvrouwen hebben een hond. Als ze ‘s ochtends in de achtertuin staat te blaffen (waarom doen honden dat trouwens?) spitst Josse de oren en roept “Ginny is wakker! Mogen we met haar wandelen?”.

Het zijn lieve buren en soms mag het inderdaad en gaan we met Ginny de hei op.

Josse mag de bal werpen – dat gaat goed, in zoverre dat de bal inderdaad door de lucht vliegt. Een paar meter verder pikt de hond hem kunstig uit zijn baan en hebben we  de bal binnen twee seconden weer terug.

Wat is het leuk een hond te zijn. We eindigen de middag met “rennen als een hondje”.

Kleine knuistjes vegen zelfverzekerd over het scherm, tot ontzetting van bezoekende kennissen die zich ineens stokoud voelen. Ja,de kinderen kunnen van alles met de iPad maar het liefst gebruiken ze ‘m als een kleine televisie. In dat opzicht is er niet zoveel veranderd.

Lampion geknutseld, lampje aan en lopen maar: Josse gaat met zus en vrienden op avontuur en komt terug met een behoorlijke tas met snoep deze Sint Maarten. Meer dan de bedoeling is, wordt er op de avond zelf al van de buit gegeten. Het tandenpoetsen neemt even in beslag.

Zit je in Denemarken, ver weg van de dagelijkse beslommeringen, blijkt de zus van oma (en dus de oudtante van Josse) enkele kilometers verderop vakantie te houden. In het bijzijn van haar eigen kleinkinderen, en dus de achterneven en -nicht van onze kinderen. Tijd voor een bezoekje, natuurlijk, en een (zeldzame) foto.

Vlnr: Jasmijn, Joris, Emma, Sebastian, Sophie, Josse, Stijn.

Mensen mensen,

wat is het warm, niet?

We nemen de slee mee naar de hei en het wonder voltrekt zich: Josse wil d’r op! Als het maar hard gaat.

Het stormt en het regent maar de kinderen doen er niets op uit: het is Sinte Maarten en we moeten de deuren langs.

Josse pakt het slim aan: bij het zingen blijft hij op de achtergrond maar zogauw de laatste noot geklonken heeft staat meneer vooraan om de buit in ontvangst te nemen. De grote tas is niet voor niets! [vorig jaar]

In het openluchtmuseum in Arnhem hebben we een familiedag van mama’s kant. Josse vindt het prachtig: we rijden in een tram, kijken in een boerderij en zitten achter de eenden aan.

Tot zijn grote verbazing krijgt Josse van Irena een lolly van monsterformaat.

Tot slot gaan we nog even op de foto met zus en neven uit het Noorden.

Dit is een nieuwe variatie op het “spring maar achterop” van een paar weken geleden: Jasmijn heeft (met dank aan nichtje Sophie) een nieuwe step. Josse is natuurlijk enigszins jaloers, maar mag van zijn lieve zus gelukkig achterop het voertuig. Het gaat wel hard!

We brengen Paaszondag door in Anloo. Oma heeft opnieuw een heerlijk ontbijt in elkaar gezet, en onze kinders eten met smaak hun eitje op.