Hallo Josse!

Bij het afscheid is het tijd voor een foto van de verzamelde kinderen en kleinkinderen van de 60-jarige jubilaris (plus aangetrouwd volk).

We brengen een weekje door in het zomerhuisje in Twente. Daar kunnen de kinderen lekker ravotten en klooien en heb je als ouder ook eens rust. Althans, dat is de bedoeling. Maar Josse wil de laatste tijd steevast dat papa of mama meekomt als er gespeeld moet worden. De hand wordt vastgepakt en niet meer losgelaten. Zo brengen we toch nog een week door bij de schommel.

Naast de schommel, waar Josse vooral op wil als Jasmijn er ook op zit, is er nog een zandbak die matig interessant bevonden wordt. Nog beter zijn de meegebrachte waterbaan en de zojuist aangeschafte voetbal.

Op Hemelvaartsdag fietsen we naar Weesp om eindelijk eens naar de tweede van Willem en Carolien te kijken. Leuke baby, maar voor Josse en Jasmijn telt toch vooral dat er in hetzelfde huis een hondje te aaien is. Jasmijn was de vorige keer nog wat bang, Josse heeft daar sowieso geen last van en deze keer overwint ook zijn zus haar angst. Baron, het hondje in kwestie, vindt het allemaal best.

van Josse en zijn zus. Josse is overigens gek op deze boeken, die hij de hele dag achter je aan kan slepen om ze, bij stilstand, smekend omhoog te houden. Lezen?

Op papa’s verjaardag helpen Josse en Jasmijn in de keuken om een (kwark-)taart in elkaar te flansen. Nou ja, helpen. Voornamelijk bij het weer schoonmaken van het keukengerei wil het duo wel een handje uitsteken. Jasmijn brengt haar broer de fijne kneepjes bij. Hap!

Josse houdt van kleuren. Jasmijn is natuurlijk zijn grote voorbeeld. Hier een gezellig zondagochtendtafereel.

Josse is dol op stofzuigen en heeft daarom een schoonmaaktrolley met stofzuiger gekregen! Hij vind het fantastisch en kan rustig een uur met de stofzuiger, veger of dweil door het huis rommelen. Zijn zus helpt hem daarbij graag.

De fotograaf is op de crèche geweest. We krijgen een groepsfoto van de babygroep met onze zoon erbij. Door de matige doorstroming naar de volgende groepen zijn sommige baby’s al een beetje, ehm, groter.

Veel kinderen zitten niet de hele week op de crèche en dus is deze groep eigenlijk elke dag anders. Wie wel altijd samen met Josse naar de crèche gaat, dat is zijn zus. We krijgen ook een dubbelportret.

We verblijven aan de Middellandse Zee, maar wel aan een gedeelte waar het strand bestaat uit grote en nog grotere keien. Voor ons plezier is ter hoogte van het park wat zand opgespoten. Maar dat is juist voor kinderen van nog geen 1 een slecht idee! Josse neemt een hapje.

Gelukkig is de zee zelf een stuk interessanter. De keien in de branding vormen in feite een grote ballenbak waar Josse prima mee kan spelen. Ook in de golven vindt hij het leuk, totdat een groot exemplaar hem overspoelt.

Dan is het wel mooi geweest en mag mama voor wat warmte zorgen.

Met papa (en een pufje van mama’s schuimgel).

(Let u niet op de rommel?) En met mama, natuurlijk.

En vooruit, met het hele gezin zoals vastgelegd door de parkfotograaf met de hele grote lens op weg naar het zogenaamde Witte Diner (hierboven waren we al omgekleed, zo te zien).