Hallo Josse!

Josse bij mama voor op de fiets. Mama is er wel klaar voor, maar ze rijden maar niet weg. De reden: Josse wil de handvaten niet loslaten.

Uiteindelijk slaagt mama erin, met minimaal contact, weg te rijden.

We verblijven aan de Middellandse Zee, maar wel aan een gedeelte waar het strand bestaat uit grote en nog grotere keien. Voor ons plezier is ter hoogte van het park wat zand opgespoten. Maar dat is juist voor kinderen van nog geen 1 een slecht idee! Josse neemt een hapje.

Gelukkig is de zee zelf een stuk interessanter. De keien in de branding vormen in feite een grote ballenbak waar Josse prima mee kan spelen. Ook in de golven vindt hij het leuk, totdat een groot exemplaar hem overspoelt.

Dan is het wel mooi geweest en mag mama voor wat warmte zorgen.

Met papa (en een pufje van mama’s schuimgel).

(Let u niet op de rommel?) En met mama, natuurlijk.

En vooruit, met het hele gezin zoals vastgelegd door de parkfotograaf met de hele grote lens op weg naar het zogenaamde Witte Diner (hierboven waren we al omgekleed, zo te zien).

We zijn op vakantie en hijsen Josse in een zwempak. Tegen wind en zon, dat eerste is niet echt nodig maar het tweede wel.

Het zwembad is best koud maar Josse moet en zal erin. En er niet meer uit. Papa zorgt dat het hoofdje boven water blijft.

In het diepe zwembad drijft gelukkig een zogenaamde swim safe, waarin we Josse laten drijven. Groot plezier, hoewel hij er na een paar minuten ook wel weer zat van is.

Zoals gebruikelijk komt na het zwemmen de hongerklop en de vreselijke vermoeidheid. We hebben een rustige middag.

Nagekomen foto uit het bos.

We zijn een weekend in Anloo en dat levert in ieder geval altijd mooie plaatjes op. Dit is Josse in het houten hobbelpaard van opa, met origineel tuigje van voor de oorlog. Zie ook zijn zus.

In de middag laten we Josse achter terwijl we naar een bruiloft gaan. Bij terugkomst wacht meneer ons op in de stoel bij de goed gevulde tafel. Hij heeft dan al wel trek in een avondprakje, dat snel arriveert.

Zondag maakt Josse een lange rit naar het Gelderse Elst. We gaan naar de verjaardag van Roos, de jongste van Margot. De moeders zitten buiten met hun kroost.

Josse vindt het prima buiten. Hij vermaakt zich goed met het nieuwe speelgoed.

Tot ons grote plezier eet Josse keurig een heel potje leeg en gaat daarna rustig over op stukken komkommer. Op deze manier houdt hij zijn groeitempo rustig vol.

Deze foto is al een weekje oud, maar pas recent uit het toestel gehaald: bij mama op de arm tijdens een bezoek aan het attractiepark hier om de hoek. Het is waar: Josse is een baby die veel lacht.

We waren in Anloo dit weekend, waar de oudere kinderen keer op keer naar de speeltuin wilden. Josse mee, natuurlijk, en met dank aan mama kon hij al aardig mee op de speelapparaten. De glijbaan:

en de schommel:

En ja, oom Berco was er ook.

Het gaat goed met de bereisdheid van Josse, die afgelopen vrijdag voor het eerst de landsgrens overstak en daarmee in België terechtkwam. We reden naar een Center Parc (zie ook hier) en maakten mooie avonturen mee. Hoogtepunten:

Babyzwemmen met mama!

Maar hoe krijg je zo’n kind weer droog? En wat doe je ermee terwijl je jezelf afdroogt? Op de tweede vraag is een logisch antwoord: je hangt het kind even aan de muur in een uitklap-kinderstoeltje.

Fruithapje!

Rechtop zitten in de wieg!