Hallo Josse!

Als oma Janny op komt passen heeft ze geluk: de kapper heeft een half uurtje tijd om het haar even netjes in model te kammen. Dat doet een mens goed.

We zijn met opa en oma een weekje weg ter gelegenheid van de herfstvakantie. Bergen aan Zee, letterlijk, want we zitten op een berg vlak bij de zee. Dit is ons onderkomen:

Met een bergpad omlaag komen al snel op het strand. Maar dat valt Josse tegen: het waait hard en de zee komt wel heel dichtbij. Onder groot protest gaat onze zoon even mee in het zilte nat.

Maar ook de troostende woorden van opa doen niet veel. Nee, daar op de horizon, daar moeten we naartoe: de strandtent die ook in oktober nog open is. Na enig zeuren geven we toe en halen een warme chocola. Vanachter het raam is de zee mooi zat.

Het is gebeurd, Josse heeft voor het eerst in zijn leven een aantal dagen gelogeerd. Met zijn zus, dat wel, is hij in de goede zorgen van zijn opa en oma in Drenthe geweest. Leuk natuurlijk, want in de grote tuin wonen kippen, staat een schommel en als je geluk hebt loopt er zelfs een paard in de buurt. We wachten nog op de complete fotoserie maar deze maakten we vast bij het ophalen, op zaterdag.

We zijn een paar dagen in het Twentse bos met opa Gerard en oma Janny. Tot onze verrassing zijn de twee oude glijbanen (waarover we vaak zeiden dat ze tegenwoordig op die manier echt niet meer gebouwd zouden worden) verdwenen. Er staat nu modern speeltuinspul. Ook leuk, maar hadden we dat thuis ook niet?

Gelukkig is er ook een semi-gevaarlijk klimnet waar Josse wel opdurft.

De komende dagen blijven we in het bos.

Zoals gebruikelijk zwerven we door het land met de kerst. De sneeuw en ijzel maken het nog een spannende onderneming maar gelukkig gaat alles goed. Eerste kerstdag reizen we naar Anloo, waar we de Tweede doorbrengen met opa en oma en de Groningse tak (inclusief hoogzwangere tante). Voorlopig is Josse nog de kleinste, maar hij houdt zich goed tussen alle grotere kleinkinderen.

Alle gekke dingen moet je een keer doen en dus huren we ten langen leste maar de fiets-auto die Josse al dagen staat aan de glimlachen bij de receptie van ons park. Kinderen gratis mee voorop en de arme volwassene die achterop belandt moet trappen voor zijn/haar leven. De huur bedraagt een half uur en al snel is duidelijk waarom. De trapploeg kan na dertig minuten in de bezemwagen.

Ooit moeten we de bewegende beelden maar on line zetten maar deze dynamische foto geeft goed weer hoe het eraan toe gaat als je Josse meeneemt naar een zwembad met waterglijbaan. Hier gaat hij nog met zijn vader naar beneden maar al snel moet hij helemaal alleen. Zwemmen ho maar en dus is het de vraag hoe we hem iedere keer weer uit het water weten te vissen.

Gelukkig krijgen ook kleine jongetjes het koud. Dan is het klaar met het glijden en is oma daar met een handdoek.

Niet dat onze stacaravan niet mooi is, maar af en toe verlang je naar een stukje echt onroerend goed. Dit is kasteel Chambord, luxe cottage voor de Franse koningen en niet ver van onze kampeerplek.

Vanwege klein leed met vaders voiture zijn we met de grote auto van opa (Josse: opa-auto! [zegt-ie ook bij andere zwarte wagens die we tegenkomen, overigens]).

Nog niet eerder waren we met Josse in Frankrijk. Nu het eindelijk vakantie is kunnen ook de Fransen eens naar onze zoon komen kijken en dat doen er een hoop. Het tuttut en coucou is niet van de lucht maar Josse blijft er koel onder. Dat komt ook door de airco in onze plastic stacaravan (vooruit, luxe cottage) met houten deck ervoor. Daar kun je mooi op spelen.

De zon schijnt fel, tot ons grote genoegen. Kinderen die klagen krijgen een zonnebril.

(U ziet oma op de achtergrond, die paste de vrijdag tevoren op en toen ze hoorde dat we op vakantie gingen, tja.)

Papa en mama gaan het weekend samen naar Antwerpen. Josse mag samen met Jasmijn logeren in Anloo. Jasmijn is al een pro, voor Josse is het de eerste keer. Ze lijken geen tijd gehad te hebben om papa of mama te missen: