Hallo Josse!

We zijn op Vlieland voor de verjaardag van Opa Jos. Een mooie gelegenheid om een foto van opa met zijn kleinzoon te maken.

[eerder]

We gaan natuurlijk niet helemaal naar Denemarken zonder een bezoekje aan Legoland te brengen. Opa en oma nemen ons mee naar dit pretpark en dat was voor velen toch al weer zo’n 25 jaar geleden. De toegangspoort ziet er nog wel ongeveer hetzelfde uit.

Binnen is het park helemaal niet verouderd. Het weer is prachtig, de sfeer is goed en de attracties sluiten helemaal aan bij onze kinderen van tussen de 2 en 6. Josse maakt een solorit door het (lego-) safaripark waar hij nog lang over na zal praten.

We maken ook veel ritjes met zijn vieren. Soms is het spannend maar meestal gewoon leuk. Hier door de mijnen van Legoredo, het Wilde Westen van het park.

Iets verderop staat die eeuwige favoriet, de draaimolen. Rondje dan maar.

En we kunnen het Wilde Westen natuurlijk niet verlaten zonder de traditionele Legoland indianenveer. (We tekenen hierbij wel aan dat deze indiaan niet van zijn veer af kon blijven, waardoor de tooi al na een uur verre van indrukwekkend was.)

Het was een mooie dag. Vergeten we snel het minder succesvolle bezoek aan de Lego-bioscoop, waar Josse al voor aanvang van de film gillend en schreeuwend de zaal verliet. Dat was ook niet erg, want daardoor kon hij met mama een extra ritje over de monorail maken. Geen slechte keuze.

We wisselen van kinderen en tante Loes rijdt terug naar huis met een slapende Josse op de achterbank.

Dit jaar zijn opa en oma van papa’s kant 40 jaar getrouwd en daarom mogen we een week mee naar een (niet te klein) zomerhuis aan de Deense kust. Huis staat hier en ziet er zo uit:

Da’s niet verkeerd. Op het zwembad binnenshuis komen we zo terug.

Niet ver van de voordeur beginnen de duinen en het strand en daarachter ligt de vertrouwde Noordzee. Daarin heeft Josse wel eens eerder pootje gebaden, maar de laatste keer dat we er waren kon hij de zee niet echt waarderen.

Nu gaat het beter. Josse durft dicht bij de waterlijn te komen en af toe zelfs een natte teen te halen. Daarna snel weer op het vaste land.

Het weer is, zeker voor Deense begrippen, schitterend. Op de terugweg naar huis maken we een foto van alle Knaapse kleinkinderen. Deze week kunnen Josse en Jasmijn eens goed met hun neefje en nichtje spelen.

Op tweede Paasdag komen opa en oma, Loes en Sander en de kinderen op bezoek. We proberen een foto te maken van de complete groep van vier kleinkinderen van opa Jos en oma Elise, maar dat is allesbehalve makkelijk. Op elke foto is er wel een kind dat achterstevoren zit, een gekke bek trekt of in huilen uitbarst. Van de 62 foto’s is dit de beste:

Dat ging een jaar geleden toch beter.

Josse mag mee naar Opa Jos en Oma Elise en terwijl Jasmijn met papa naar de Mega Mindy show gaat wordt Josse vertroeteld door opa en oma. Zo komt een overenthousiaste Josse op de foto.

Carnaval in Oldenzaal, een grote belevenis voor een kleine man. Josse inspecteert de vloot wagens voordat de optocht begint, samen met zijn opa.

Danig onder de indruk valt onze zoon daarna in een diepe slaap, om pas weer te ontwaken als 118 van de 120 wagens al langsgereden zijn. Maakt niet uit, ook de laatste twee zijn prachtig en zo komt het Bumba-pak ook weer een jaar van pas.

Gelukkig gaat het al snel een stuk beter met Josse. Als opa en oma op dinsdag aankomen is het ergste al achter de rug. De oudste kleinzoon wordt desondanks veel gedragen, want je weet maar nooit. Door opa

en door oma.

Het was natuurlijk erg aardig dat oma Elise ook nog op zaterdag op Josse wilde passen. Maar helemaal goed was het mooie nieuwe t-shirt dat ze voor hem had meegebracht!

Op vrijdag is Josse voor het eerst volledig in de zorgen van een opa en een oma. Met mama weer aan het werk moet hij het doen met de flesjes en zorgen van opa Jos en oma Elise. We bellen nerveus maar het gaat goed. Josse laat zich weer eens van zijn vriendelijke kant zien.

Voordeel van deze leeftijd is dat de emoties bij het vertrek van de ouders achterwege blijven, iets dat bij Jasmijn nog wel steeds blijkt te spelen.

Als we zondag wakker worden in Anloo heeft Josse een kras op zijn wang. Het zullen zijn scherpe nagels zijn, niemand heeft gezien hoe de kras er gekomen is. Josse blijft vrij rustig onder zijn verwonding.

Het is de dag dat we Jasmijn haar verjaardag vieren en dus is er bezoek. Josse mag bij iedereen op schoot, onder meer bij opa Jos.

Die middag wordt er uiteraard gewandeld in de Drentse drek. Als de wielen van de kinderwagen vast dreigen te lopen wordt Josse door de lucht verder vervoerd.

Onder invloed van het geschud en de Drentse lucht slaapt Josse een gat in de middag.