Hallo Josse!

Lampion geknutseld, lampje aan en lopen maar: Josse gaat met zus en vrienden op avontuur en komt terug met een behoorlijke tas met snoep deze Sint Maarten. Meer dan de bedoeling is, wordt er op de avond zelf al van de buit gegeten. Het tandenpoetsen neemt even in beslag.

Het schijnt dat hij deze week weer dicht gaat, maar de straat ligt nog steeds open en met dagen als deze geeft dat een zandbak van wereldformaat. Josse en Aiden spelen met auto’s en de aanwezige stenen.

Groot is de fascinatie van Josse voor politie-, brandweer- en ziekenauto’s. De kleine Dinky Toys maar zeker ook de grote exemplaren die we af en toe in het verkeer tegenkomen. “Politieautoooo!” is een kreet die we geregeld mogen horen. Logisch dus dat het gesprek dat we bij het buurtfeest met de wijkagent hadden, snel op het onderwerp van ‘s mans wagen kwam. Hij stond om de hoek. En mocht Josse misschien even..? Het mocht.

Het is de jaarlijkse culturele dag in het dorp en mama en Josse halen hun dosis cultuur in de bibliotheek. Daar zit, tussen de boeken, een heuse clown die Josse omtovert in Spiderman. Josse, die altijd wel in is voor een beschildering, is er zeer mee in zijn nopjes.

We zijn op Vlieland voor de verjaardag van Opa Jos. Een mooie gelegenheid om een foto van opa met zijn kleinzoon te maken.

[eerder]

We zijn op Vlieland. Tijdje geleden, en Josse ziet aanvankelijk nogal op tegen de reis met de boot. Als we duidelijk maken dat de boot een dak heeft gaan de twijfels overboord en zo komen we op het mooie Waddeneiland. We reizen zelfs op het dak van de boot.

Op Vlieland gaan we snel naar het Noordzeestrand want het is schitterend weer. Zwemmen in de zee durft Josse gelukkig al vanwege zijn uitgebreide ervaring in Italië.

De golven zijn vandaag gelukkig rustig, maar als er een groot exemplaar aankomt is Josse zo weer het strand op.

We gaan dit weekend over Anloo om met opa en oma te dineren vanwege hun 40-jarig huwelijk. We hebben geluk, want het is Etstoel in Anloo, de Middeleeuwse dag met leuke dingen rond de oude kerk. Leuke dingen zoals rondrijden op een Drents (?) paard. Josse durft wel.

Nou ja, vooral als zuslief meerijdt op het ros. Die wil graag, en zo worden drie rondjes om de kerk afgelegd.

We zijn in Anloo en kijk, daar is de rode overall weer die kleinkinderen op koude dagen aan mogen trekken.

Net als bij Jasmijn zetten we er de foto van papa Thijs onder, in identieke overall, maar dan in 1975. Vader en zoon zijn op de foto praktisch even oud.

We staan in de kleedkamer te wachten op het begin van de turnwedstrijd van Jasmijn als het licht even precies goed valt.

“Weet je wat ik durf?” zegt Josse als we bij de kinderboerderij zijn. “Een konijn kan uit mijn hand eten.”

Dat moeten we zien, want een echte held met dieren is Josse tot nu toe niet geweest. En verhip, hij kan het inderdaad. Als de andere konijnen ook doorkrijgen dat er iets te halen valt en een grote kudde onze zoon belaagt, is het uit met de pret. De rest van het voer is voor de kippen.