Hallo Josse!

Josse kan al goed mee met de ‘groten’. Gelukkig zorgt Donna heel goed voor hem.

Gelukkig gaat het al snel een stuk beter met Josse. Als opa en oma op dinsdag aankomen is het ergste al achter de rug. De oudste kleinzoon wordt desondanks veel gedragen, want je weet maar nooit. Door opa

en door oma.

Josse heeft op de creche een virus opgelopen en is de hele maandag een beetje huilerig. Slapen is een probleem. Thuis lukt het niet, maar in de fietskar slaapt hij prima. Het is hem blijkbaar goed bevallen en vandaag zit hij alweer vrolijk in de kar.

In de ochtend is hij nog wat hangerig (en bleek),

maar naar ieders tevredenheid slaapt hij ruim een uur in de kar.

Papa, mama en Jasmijn stoppen onderweg voor koffie en fristi.

We zijn op Vlieland en het komt niet mooi uit, Josse is precies op de dag van vertrek ziek geworden. Het is een virus, opgepikt van de crèche, dat blaasjes veroorzaakt en “een ziek gevoel”. Daar lijkt het inderdaad op want tegen bedtijd is het huilen voor tien. Gelukkig is het overdag wel uit te houden en dus houden we de moed erin.

We nemen de kids mee naar het strand, ook in de hoop dat zeewater iets doet voor de plekjes van Josse (tja, je probeert eens wat). Het is niet duidelijk of dit werkt maar het zeewater is heeft zeker Josse’s interesse.

Helemaal scherp is de foto niet, maar het is dan ook een actiefoto. Zie hier Jasmijn met haar broer in het kinderwagentje door de Ekoplaza scheuren, tot groot plezier van beiden. Gelukkig bleven de stellingen overeind.

Met een beetje fantasie kun je stellen dat Josse vandaag voor het eerst uit spelen is geweest. Buurjongetje Aiden is thuis en Josse brengt enige minuten bij hem in de tuin door terwijl papa een rondje door de buurt loopt. Vooral het onbekende speelgoed is fascinerend.

Vandaag gaat Josse voor het eerst de grens over als we een bezoek brengen aan het Tierpark in het Duitse Nordhorn. Een mooi park voor kleine kinderen met veel kleine dieren en een hoop speelmateriaal. Josse mag in de buggy, die we van opa en oma gebietst hebben.

Het is moeilijk om te zien of Josse er wat van meekrijgt. Sommige dieren hebben even zijn aandacht maar ook de wolken en de bomen zijn interessant. Bij de aapjes zitten we wat langer stil.

Het is een lang bezoek en na een tijdje kunnen we de buggy in de ligstand doen en rijden we met een slapend kind de dierentuin uit. We gaan nog tanken en langs de supermarkt maar Josse wordt pas thuis weer wakker.

We zijn een weekend in Anloo en dat levert in ieder geval altijd mooie plaatjes op. Dit is Josse in het houten hobbelpaard van opa, met origineel tuigje van voor de oorlog. Zie ook zijn zus.

In de middag laten we Josse achter terwijl we naar een bruiloft gaan. Bij terugkomst wacht meneer ons op in de stoel bij de goed gevulde tafel. Hij heeft dan al wel trek in een avondprakje, dat snel arriveert.

We waren in Anloo dit weekend, waar de oudere kinderen keer op keer naar de speeltuin wilden. Josse mee, natuurlijk, en met dank aan mama kon hij al aardig mee op de speelapparaten. De glijbaan:

en de schommel:

En ja, oom Berco was er ook.

Rechtop zitten, Josse doet niets liever. Ligt hij op de grond, dan schreeuwt hij net zo lang totdat iemand hem rechtop zet. En kukelt hij daarna weer om, dan begint het schreeuwen opnieuw. Gelukkig is het mogelijk Josse wat te ondersteunen, met een kussen:

of door hem te vervoeren in een buggy, in plaats van in de kinderwagen.

Ernstiger wordt het als Josse in de box rechtop neergezet wordt. Met zo’n handige railing binnen handbereik gaat meneer in een mum van tijd staan. En dat kan hij helemaal niet. Zie ook de gepijnigde blik.