Hallo Josse!

Kleine knuistjes vegen zelfverzekerd over het scherm, tot ontzetting van bezoekende kennissen die zich ineens stokoud voelen. Ja,de kinderen kunnen van alles met de iPad maar het liefst gebruiken ze ‘m als een kleine televisie. In dat opzicht is er niet zoveel veranderd.

Hadden we al verteld van de bakfiets? Ja, toen we ‘m net kregen maar een foto ontbrak tot nu toe. Goed, dit is ‘t voertuig, dat aanmerkelijk dichter bij een auto staat dan bij een fiets:

Niet in het minst vanwege de electrische aandrijving. Sinds begin dit jaar rijdt Marianne er overal mee naartoe. De kinderen (maximaal 4) zitten op harde houten bankjes voorin. Dat was natuurlijk niet ideaal, en daarom zijn er sinds vandaag fraaie kussens.

De bestuurder blijft natuurlijk gewoon op het harde zadel zitten.

De meeste spelletjes op de computer zijn niet echt aan Josse besteed, maar Mario Kart (met het stuurtje) is de bekende uitzondering. Echt opschieten doet Josse niet – zie onderstaand “screenshot” – hij rijdt meestal achteruit en schuwt de boarding niet. Maar het beweegt en het maakt veel lawaai, en daarmee kom je de tijd goed door.

Kijk, en dat zie ik ze nou nog niet doen, met de krant op een iPad.

Na de twee jaar ervaring durft Josse dit jaar voor het eerst mee naar de voordeur als er op pakjesavond geklopt wordt. Zwarte Piet is helaas alweer uit zicht maar de buit is aanzienlijk.

Er zijn veel mooie cadeautjes waar Josse nog maanden mee vooruit kan. Favoriet? Vooralsnog is dat de raceauto, en de Lego-trein die zelfstandig een (wel heel kort) rondje rijdt. Dat voorspelt veel goeds voor onze voorjaarstrip naar Billund.

Het is weer tijd voor nieuwe schoenen. Links:

en rechts:

Oh jee, wat hebben we nu weer gedaan? Het kamertje van Josse is niet al te groot, en het bed dat we voor hem gekocht hebben past er maar net… nou ja, kijk zelf maar:

Ja, dat is eigelijk geen bed meer maar een brandweerauto met slaapfunctie. Wie op het matras beneden plaatsneemt kan zelfs even sturen.

Het is wel avontuurlijk slapen (als dat ervan komt). Omdat we bovenop ook een matras gelegd hebben slaapt Jasmijn nu al voor de tweede nacht bij haar broer op de kamer. Dat is natuurlijk wel erg gezellig. Josse zelf mag (tot zijn chagrijn) voorlopig nog niet bovenop liggen.

Waarom Josse zo graag zijn zonnebril opzet, we weten het niet. Zijn het popsterallures of is het licht in de keuken te fel?

Bij het halen van de boodschappen zit Josse in het karretje. De aankopen worden stuk voor stuk gekeurd, en sommigen vallen meer in de smaak dan anderen. Favoriet is het wekelijkse pak boter, want ” daar staan Josse en Mama op!”.

(Hmmm. Josse ziet zijn moeder wel vaker op vrachtwagens of in het krantje van de buurtsuper. Tijd voor een bril?)