Hallo Josse!

Het is een serieus pak sneeuw dat hier voor de deur ligt. Desondanks wil Josse het skipak niet aan. In zijn gewone jas (maar met sneeuwlaarsen) gaat hij uiteindelijk naar buiten. De sneeuw is zacht, dat is leuk, maar blijkt ook koud. Uiteindelijk toch maar liever weer naar binnen.

Op zondag gaan we wandelen bij het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten in ’s Graveland. Jasmijn en Donna leren van alles over Beuken, Eiken, Hulst en jaarringen. Josse zingt een lied over Kabouter Spillebeen.

Josse en papa gaan naar de kinderboerderij. Josse vindt de geit leuk, maar de vogeltjes fantastisch.

Als we zondag wakker worden in Anloo heeft Josse een kras op zijn wang. Het zullen zijn scherpe nagels zijn, niemand heeft gezien hoe de kras er gekomen is. Josse blijft vrij rustig onder zijn verwonding.

Het is de dag dat we Jasmijn haar verjaardag vieren en dus is er bezoek. Josse mag bij iedereen op schoot, onder meer bij opa Jos.

Die middag wordt er uiteraard gewandeld in de Drentse drek. Als de wielen van de kinderwagen vast dreigen te lopen wordt Josse door de lucht verder vervoerd.

Onder invloed van het geschud en de Drentse lucht slaapt Josse een gat in de middag.

Desondanks de hei opgegaan. Jasmijn stapt met haar laarzen dapper door de plassen maar maakt helaas ook haar maillot nat. Josse zit knus onder een laagje plastic en lijkt tevreden. Na een klein rondje uitgeweken naar horecagelegenheid op de hoek van de hei.

Daar is het aanvankelijk goed toeven. Er zit zowaar nog een stel met een baby (2 weken ouder dan Josse) achter ons. Jasmijn krijgt appelsap in een flesje met een rietje. In de veronderstelling dat dat hetzelfde is als een pakje gooit ze de bodem omhoog en kiepert een flinke plas drinken over haar, nog droge, shirt. Enig poetsen maakt het shirt weer toonbaar.

Als twee tafels verder een gast een peuk opsteekt pakken we snel onze biezen.

Het blijft lastig om Josse aan te kleden voor een wandeling buiten. Het wordt steeds kouder en hij ligt maar stilletjes in zijn wagen, maar te dik aangekleed is ook niet goed. Vandaag woei de poolwind door Bussum en probeerde mama voor het eerst de Russische muts.

Voor minder ernstige dagen hebben wij, ook uit het oosten, de Chinese slaapzak.

Kom mee naar buiten allemaal, zo zingt zus Jasmijn regelmatig en vandaag voegen we met Josse de daad bij het woord. Jasmijn zelf drukt haar broer de eerste meters de buitenlucht in, nadat we de buggy na twee jaar weer in een kinderwagen hadden omgetoverd. Dat we alle daarvoor benodigde onderdelen terug konden vinden mag een wonder heten.

Het is prachtig herfstweer maar uiteraard is Josse goed ingepakt. Je vraagt je af of hij helemaal door heeft dat we buiten zijn met hem.

Zo’n mooi sta-plankje voor grote zusjes hebben we nog niet achter de wagen hangen. Resultaat: Jasmijn moet zelf lopen (bah!) of op de arm. Of, natuurlijk, op een andere manier met de kar mee.

Een kort rondje door de buurt, zo was de bedoeling. Maar al snel wordt onze rode babymobiel gespot door diverse buurtgenoten, die massaal naar buiten komen lopen om de spruit te bekijken. Uiteindelijk zijn we een dik half uur in de open lucht.