Hup Holland
Het is Josse zijn eerste WK en dus wacht hij de wedstrijden van Oranje nog wat nerveus af. Heel anders dan zijn zus, die al een toernooi achter zich heeft. Vanavond loopt alles gelukkig op rolletjes.

De eerste dagen van ons tweede kind
Het is Josse zijn eerste WK en dus wacht hij de wedstrijden van Oranje nog wat nerveus af. Heel anders dan zijn zus, die al een toernooi achter zich heeft. Vanavond loopt alles gelukkig op rolletjes.


We zijn inmiddels vriend van ‘t Spant geworden en hebben al aardig wat kaarten voor het komende seizoen besteld. Jasmijn is er al eerder geweest, Josse nog niet en hij gaat nu voor het eerst om zus Jasmijn in actie te zien. Hij geniet, net als bij Nijntje, met volle teugen.
Josse en Jasmijn gaan met ouders BBQ-en bij de buren van 113. Ze zijn beiden gelijk helemaal thuis en leven zich helemaal uit.

Dit is een nieuwe variatie op het “spring maar achterop” van een paar weken geleden: Jasmijn heeft (met dank aan nichtje Sophie) een nieuwe step. Josse is natuurlijk enigszins jaloers, maar mag van zijn lieve zus gelukkig achterop het voertuig. Het gaat wel hard!

Uit Drenthe ontvangen we het droevige bericht dat Josse’s opa-opa is overleden. Hierdoor hebben Josse en Jasmijn geen enkele overgrootouder meer.
Gelukkig heeft opa-opa zijn achterkleinkinderen nog wel kunnen meemaken. Dit is een foto uit 2008, deze komt uit 2009.
Vanwege de verjaardag van mama zijn alle neven en nichten in Bussum. Leuk, want Josse speelt met allemaal. Omdat het warm is vullen we het badje met water en kinderen. Dat levert een hoop gespetter.

Het blijft leuk en de meute koelt er mooi van af. Na afloop komen we handdoeken te kort.

Het is weer tijd voor nieuwe schoenen. Links:

en rechts:

Nu we toch in het bos zij mag Josse nog even op de foto met zijn zus, op de grote steen.

Op vakantie in het bos gaan we met opa en oma weg op de fiets. We rijden een route door Duitsland (ligt om de hoek) maar het is koud en Josse bevalt het niks.

Gelukkig is er onderweg vertier. We stappen af bij een koeienwei.

De koeien houden zich gelukkig rustig en we halen zonder problemen de lunch.
We zijn een paar dagen in het Twentse bos met opa Gerard en oma Janny. Tot onze verrassing zijn de twee oude glijbanen (waarover we vaak zeiden dat ze tegenwoordig op die manier echt niet meer gebouwd zouden worden) verdwenen. Er staat nu modern speeltuinspul. Ook leuk, maar hadden we dat thuis ook niet?

Gelukkig is er ook een semi-gevaarlijk klimnet waar Josse wel opdurft.

De komende dagen blijven we in het bos.