Hallo Josse!

En dan nu graag uw aandacht voor deze nagekomen foto van de familiedag eerder deze week. We waren in de dierentuin in Amersfoort waar Josse een echte slang heeft vastgehouden. Kijk en huiver!

Het duurt niet lang meer voordat Josse naar school gaat. Bij het versieren van de zaterdagse pannenkoek maken we vast een begin met de letters.

Familiedag met mama’s kant [zie eerder hier en hier]. We zijn in een dierentuin maar het lijkt voor Josse meer op een autopark. Eerst op de tractor,

en dan in de raceauto (inclusief spelfouten)

U ziet, onze zoon loopt vandaag de hele dag in zijn Mega-Toby pak en dat staat garant voor een hoop aanspraak in de dierentuin. Zelfs de tijgers lijken onder de indruk en sluipen stilletjes voorbij. Al met al een leuke dag, natuurlijk vooral omdat de neven en (verre) nichten er bijna allemaal bij zijn.

Het is de jaarlijkse culturele dag in het dorp en mama en Josse halen hun dosis cultuur in de bibliotheek. Daar zit, tussen de boeken, een heuse clown die Josse omtovert in Spiderman. Josse, die altijd wel in is voor een beschildering, is er zeer mee in zijn nopjes.

Op vrijdag gaan we naar ons vijfde zomerfeest op de crèche (zie hier voor vijf jaar geleden). Het zal ook het laatste zijn want over een maand zijn ook de crèchedagen van Josse voorbij. Zoals gewoonlijk is het weer prima weer. Josse legt het spellencircuit foutloos af en eet zich een breuk bij de poffertjeskraam.

We zijn op Vlieland voor de verjaardag van Opa Jos. Een mooie gelegenheid om een foto van opa met zijn kleinzoon te maken.

[eerder]

We zijn op Vlieland. Tijdje geleden, en Josse ziet aanvankelijk nogal op tegen de reis met de boot. Als we duidelijk maken dat de boot een dak heeft gaan de twijfels overboord en zo komen we op het mooie Waddeneiland. We reizen zelfs op het dak van de boot.

Op Vlieland gaan we snel naar het Noordzeestrand want het is schitterend weer. Zwemmen in de zee durft Josse gelukkig al vanwege zijn uitgebreide ervaring in Italië.

De golven zijn vandaag gelukkig rustig, maar als er een groot exemplaar aankomt is Josse zo weer het strand op.

We gaan dit weekend over Anloo om met opa en oma te dineren vanwege hun 40-jarig huwelijk. We hebben geluk, want het is Etstoel in Anloo, de Middeleeuwse dag met leuke dingen rond de oude kerk. Leuke dingen zoals rondrijden op een Drents (?) paard. Josse durft wel.

Nou ja, vooral als zuslief meerijdt op het ros. Die wil graag, en zo worden drie rondjes om de kerk afgelegd.

Terug bij het ziekenhuis is het opnieuw een onrustige operatie, met als eindresultaat dat de hechtingen er bijna helemaal uit zijn. (Slordig genoeg blijft een stukje touw achter dat Thijs ‘s avonds alsnog uit de wond vist.) Is onze zoon voor het leven getekend? De schade lijkt mee te vallen.

Groot voordeel: met de hechtingen eruit mag er weer gezwommen worden.

Vakantie in Italie. De foto’s van zon en strand komen straks, maar eerst even dit stukje ouderverdriet. We waren koud gearriveerd op onze bestemming en besloten een restaurantje op de berg te pakken. Kinderen even in de speeltuin, aperitiefje, uitzichtje, enfin, het heeft misschien 5 minuten geduurd voordat Josse huilend aan kwam lopen met een jaap van een snee in zijn wenkbrauw. (Niet voor het eerst, overigens, maar nu in de andere).

Wat was er gebeurd? De stalen schommel was door Josse omhoog gegooid en, zoals misschien wel te verwachten was, ook weer naar beneden gekomen. IJs en servetten van het geschokte personeel zijn niet genoeg en voor het eerst gebruiken we de functie “breng mij naar een ziekenhuis” in de routeplanner. Het hospitaal in Atri is 15 kilometer verderop.

Helaas is de zaterdagavond niet het beste moment om op de eerste hulp te verschijnen. We praten ons met de Wat en Hoe in het Italiaans langs de nachtzuster en wachten een uur (record) op de dokter. Het hechten is niet leuk (alleen mama mag mee, maar de kreten van Josse zijn in de wachtkamer te horen). Twee draadjes houden de boel bij elkaar en Josse mag een week niet zwemmen.

De neus heeft ook een tik gehad en lijkt nu wat op de traditionele boksersneus. We smeren met zalf en laten een week later het touw verwijderen. Tot die tijd is het spelen op het zand, niet in de zee.

Een vervelend begin van de vakantie, maar het eind mocht er ook wezen. Van de Eerste Hulp hadden we het laatste nog niet gezien.